Ἡρωικός

Lines

660 – 661 662 – 663 663 – 664 664 – 665 665 – 666 666 – 668 668 – 668 669 – 669 670 – 671 671 – 672 673 – 674 674 – 675 676 – 677 677 – 678 678 – 679 679 – 680 681 – 681 682 – 683 683 – 684 684 – 684 685 – 685 686 – 687 687 – 687 688 – 688 689 – 689 690 – 690 691 – 692 692 – 692 693 – 693 694 – 694 695 – 695 696 – 696 697 – 697 698 – 698 699 – 699 700 – 700 701 – 701 702 – 702 703 – 703 704 – 704 705 – 705 706 – 706 707 – 707 708 – 708 709 – 709 710 – 710 711 – 711 712 – 712 713 – 713 714 – 715 715 – 715 716 – 716 717 – 717 718 – 718 719 – 719 720 – 720 721 – 721 722 – 722 723 – 724 724 – 724 725 – 725 726 – 726 727 – 727 728 – 729 729 – 729 730 – 731 731 – 732 732 – 733 733 – 733 734 – 734 735 – 735 736 – 737 737 – 737 738 – 738 739 – 740 740 – 741 742 – 742 743 – 743 744 – 745 745 – 745 746 – 746 747 – 748 748 – 748 749 – 750 750 – 750 751 – 751 752 – 752 753 – 753

Yunanca

662 χρυσῆν ἀγορὰν λέγεις, ἀμπελουργέ, καὶ ἡρώων μᾶλλον ἢ ἀνθρώπων. ἀλλὰ καὶ ὁ κύων οὗτος τί ἐθέλει; περίεισι γὰρ με προσκνυζόμενος τοῖς ποσὶ καὶ παρέχων τὸ οὖς ἁπαλόν τε καὶ πρᾷον.

662 τοὐμὸν ἦθος ἑρμηνεύει σοι, ξένε, καὶ ὅτι πρὸς τοὺς δεῦρο ἀφικνουμένους οὕτω μετρίως καὶ χρηστῶς ἔχομεν, ὡς μηδὲ τῷ κυνὶ ξυγχωρεῖν ὑλακτεῖν αὐτούς, ἀλλὰ προσδέχεσθαί τε καὶ ὑποπίπτειν ἥκοντας.

662 ἔξεστιν οὖν ἀμπέλῳ προσβαλεῖν;

662 φθόνος οὐδείς· εἰσὶ γὰρ ἡμῖν ἱκανοί γε βότρυς.

662 τί δέ; καὶ συκάσαι;

662 καὶ τούτου ἄδεια, περίεστι γὰρ καὶ σύκων· καὶ κάρυα δοίην καὶ μῆλα δοίην καὶ μυρία ἀγαθὰ ἕτερα, φυτεύω δὲ αὐτὰ οἷον παροψήματα τῶν ἀμπέλων.

662 τί ἂν οὖν καταβάλοιμι;

662 τί δʼ ἄλλο γʼ, ὦ Φοῖνιξ, ἢ φαγεῖν τε ἡδέως καὶ ἐπισιτίσασθαι καὶ ἀπελθεῖν χαίρων;

662 Ἀλλʼ ἦ φιλοσοφεῖς, ἀμπελουργέ;

662 καὶ σύν γε τῷ καλῷ Πρωτεσίλεῳ.

662 σοὶ δὲ τί καὶ τῷ Πρωτεσίλεῳ κοινόν, εἰ τὸν ἐκ Θετταλίας λέγεις;

662 ἐκεῖνον λέγω τὸν τῆς Λαοδαμείας, τουτὶ γὰρ χαίρει ἀκούων.

662 τί δὲ δὴ δεῦρο πράττει;

662 ζῇ καὶ γεωργοῦμεν.

662 Ἀναβεβιωκὼς ἢ τί;

662 οὐδὲ αὐτὸς λέγει, ὦ ξένε, τὰ ἑαυτοῦ πάθη, πλήν γε δὴ ὅτι ἀποθάνοι μὲν διʼ Ἑλένην ἐν Τροίᾳ, ἀναβιῴη δὲ ἐν Φθίᾳ Λαοδαμείας ἐρῶν.

662 καὶ μὴν ἀποθανεῖν γε μετὰ τὸ ἀναβιῶναι λέγεται, ἀναπεῖσαί τε τὴν γυναῖκα ἐπισπέσθαι οἱ.

663 λέγει καὶ αὐτὸς ταῦτα, ἀλλʼ ὅπως καὶ μετὰ τοῦτο ἀνῆλθε πάλαι μοι βουλομένῳ μαθεῖν οὐ λέγει, Μοιρῶν τι ἀπόρρητον, ὥς φησι, κρύπτων. καὶ οἱ συστρατιῶται δὲ αὐτοῦ οἱ ἐν τῇδε τῇ Τροίᾳ ἔτι ἐν τῷ πεδίῳ φαίνονται μάχιμοι τὸ σχῆμα καὶ σείοντες τοὺς λόφους.

663 ἀπιστῶ, νὴ τὴν Ἀθηνᾶν, ἀμπελουργέ, καίτοι οὕτω βουλόμενος ταῦτα ἔχειν. εἰ δὲ μὴ πρὸς τοῖς φυτοῖς εἶ, μηδὲ ὀχετηγεῖς, ἤδη δίελθέ μοι ταῦτά τε καὶ ὅσα τοῦ Πρωτεσίλεω γιγνώσκεις· καὶ γὰρ ἂν χαρίζοιο τοῖς ἥρωσιν, εἰ πιστεύων ἀπέλθοιμι.

663 Οὐκέτʼ, ὦ ξένε, κατὰ μεσημβρίαν τὰ φυτὰ πίνει, μετόπωρον γὰρ ἤδη καὶ ἄρδει αὐτὰ ἡ ὥρα· σχολὴ οὖν μοι διελθεῖν πάντα. μηδὲ γὰρ λανθάνοι τοὺς χαρίεντας τῶν ἀνθρώπων θεῖα οὕτω καὶ μεγάλα ὄντα. βέλτιον δὲ καὶ ἐν καλῷ τοῦ χωρίου ἱζῆσαι.

663 ἡγοῦ δή, ὡς ἑψομένου καὶ ὑπὲρ τὰ μέσα τῆς Θρᾴκης.

663 παρέλθωμεν ἐς τὸν ἀμπελῶνα, ὦ Φοῖνιξ, καὶ γὰρ ἂν καὶ εὐφροσύνης τι ἐν αὐτῷ εὕροις.

← Previous 2 / 88 Next →

Şifre Yenileme