Parodos
[Lyric-Scene]
σὺ δʼ ἀλλά μοι σταλαγμὸν εἰρήνης ἕνα
Γεωργός
ἐς τὸν καλαμίσκον ἐνστάλαξον τουτονί.
Δικαιόπολις
οὐδʼ ἂν στριβιλικίγξ· ἀλλʼ ἀπιὼν οἴμωζέ ποι.
1035
Γεωργός
οἴμοι κακοδαίμων τοῖν γεωργοῖν βοιδίοιν.
Χορός
ἁνὴρ ἀνηύρηκέν τι ταῖς
σπονδαῖσιν ἡδύ, κοὐκ ἔοικεν
Δικαιόπολις
κατάχει σὺ τῆς χορδῆς τὸ μέλι, τὰς σηπίας στάθευε.
1040
Χορός
ἤκουσας ὀρθιασμάτων;
Δικαιόπολις
ὀπτᾶτε τἀγχέλεια.
Χορός
ἀποκτενεῖς λιμῷ ʼμὲ καὶ
τοὺς γείτονας κνίσῃ τε καὶ
1045
Δικαιόπολις
ὀπτᾶτε ταυτὶ καὶ καλῶς ξανθίζετε.
Δικαιόπολις
τίς οὑτοσί; τίς οὑτοσί;
Παράνυμφος
ἔπεμψέ τίς σοι νυμφίος ταυτὶ κρέα
Δικαιόπολις
καλῶς γε ποιῶν ὅστις ἦν.
1050
Παράνυμφος
ἐκέλευε δʼ ἐγχέαι σε τῶν κρεῶν χάριν,
ἵνα μὴ στρατεύοιτʼ ἀλλὰ βινοίη μένων,
ἐς τὸν ἀλάβαστον κύαθον εἰρήνης ἕνα.
Δικαιόπολις
ἀπόφερʼ ἀπόφερε τὰ κρέα καὶ μή μοι δίδου,
ὡς οὐκ ἂν ἐγχέαιμι μυρίων δραχμῶν.
1055
δεῖται παρὰ τῆς νύμφης τι σοὶ λέξαι μόνῳ.
Δικαιόπολις
φέρε δὴ τί σὺ λέγεις; ὡς γέλοιον ὦ θεοὶ
τὸ δέημα τῆς νύμφης ὃ δεῖταί μου σφόδρα,
ὅπως ἂν οἰκουρῇ τὸ πέος τοῦ νυμφίου.
1060
