Parodos
[Choral]
τὰ χρήμαθʼ ἁδανείσατο·
Χορός
κοὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐ τήμερον
λήψεταί τι πρᾶγμʼ, ὃ τοῦτον
ποιήσει τὸν σοφιστὴν ἴσως,
ἀνθʼ ὧν πανουργεῖν ἤρξατʼ, ἐξαίφνης λαβεῖν κακόν τι.
1310
οἶμαι γὰρ αὐτὸν αὐτίχʼ εὑρήσειν ὅπερ
τοῖσιν δικαίοις, ὥστε νικᾶν
1315
ξυγγένηται, κἂν λέγῃ παμπόνηρʼ.
ἴσως δʼ ἴσως βουλήσεται κἄφωνον αὐτὸν εἶναι.
1320
ὦ γείτονες καὶ ξυγγενεῖς καὶ δημόται,
ἀμυνάθετέ μοι τυπτομένῳ πάσῃ τέχνῃ.
οἴμοι κακοδαίμων τῆς κεφαλῆς καὶ τῆς γνάθου.
ὦ μιαρὲ τύπτεις τὸν πατέρα;
1325
Φειδιππίδης
φήμʼ ὦ πάτερ.
1325
Στρεψιάδης
ὁρᾶθʼ ὁμολογοῦνθʼ ὅτι με τύπτει.
Στρεψιάδης
ὦ μιαρὲ καὶ πατραλοῖα καὶ τοιχωρύχε.
Φειδιππίδης
αὖθίς με ταὐτὰ ταῦτα καὶ πλείω λέγε.
ἆρʼ οἶσθʼ ὅτι χαίρω πόλλʼ ἀκούων καὶ κακά;
Στρεψιάδης
ὦ λακκόπρωκτε.
1330
Φειδιππίδης
πάττε πολλοῖς τοῖς ῥόδοις.
1330
Στρεψιάδης
τὸν πατέρα τύπτεις;
Φειδιππίδης
κἀποφανῶ γε νὴ Δία
