Parodos
[Parodos 2]
δήπουθεν ὦ παῖ.
295
Παίς
μὰ Δίʼ ἀλλʼ ἰσχάδας ὦ παππία·
μὰ Δίʼ, εἰ κρέμαισθέ γʼ ὑμεῖς.
Παίς
μὰ Δίʼ οὔ τἄρα προπέμψω σε τὸ λοιπόν.
Χορός
ἀπὸ γὰρ τοῦδέ με τοῦ μισθαρίου
300
τρίτον αὐτὸν ἔχειν ἄλφιτα δεῖ καὶ ξύλα κὤψον·
ἒ ἔ. σὺ δὲ σῦκά μʼ αἰτεῖς.
Παίς
ἄγε νυν ὦ πάτερ ἢν μὴ
καθίσῃ νῦν, πόθεν ὠνησόμεθʼ
305
Χορός
ἀπαπαῖ φεῦ, ἀπαπαῖ φεῦ,
μὰ Δίʼ οὐκ ἔγωγε νῷν οἶδʼ
310
Παίς
τί με δῆτʼ ὦ μελέα μῆτερ ἔτικτες;
Χορός
ἵνʼ ἐμοὶ πράγματα βόσκειν παρέχῃς.
Παίς
ἀνόνητον ἄρʼ ὦ θυλάκιόν σʼ εἶχον ἄγαλμα.
ἒ ἔ. πάρα νῷν στενάζειν.
315
[Parodos]
φίλοι, τήκομαι μὲν
Φιλοκλέων
πάλαι διὰ τῆς ὀπῆς
ἀλλὰ γὰρ οὐχ οἷός τʼ εἴμʼ
τηροῦμαι δʼ ὑπὸ τῶνδʼ, ἐπεὶ
βούλομαί γε πάλαι μεθʼ ὑμῶν
320
