Parodos
[Parodos]
κακόν τι ποιῆσαι.
Φιλοκλέων
ἀλλʼ ὦ Ζεῦ Ζεῦ μέγα βροντήσας
ἤ με ποίησον καπνὸν ἐξαίφνης
ἢ Προξενίδην ἢ τὸν Σέλλου
325
τόλμησον ἄναξ χαρίσασθαί μοι,
πάθος οἰκτίρας· ἤ με κεραυνῷ
διατινθαλέῳ σπόδισον ταχέως,
κἄπειτʼ ἀνελών μʼ ἀποφυσήσας
330
εἰς ὀξάλμην ἔμβαλε θερμήν·
ἢ δῆτα λίθον με ποίησον ἐφʼ οὗ
[Agon 1]
τίς γάρ ἐσθʼ ὁ ταῦτά σʼ εἵργων
Χορός
κἀποκλῄων τῇ θύρᾳ; λέξον·
πρὸς εὔνους γὰρ φράσεις.
335
[Agon]
οὑμὸς υἱός. ἀλλὰ μὴ βοᾶτε· καὶ γὰρ τυγχάνει
Φιλοκλέων
οὑτοσὶ πρόσθεν καθεύδων. ἀλλʼ ὕφεσθε τοῦ τόνου.
Χορός
τοῦ δʼ ἔφεξιν ὦ μάταιε ταῦτα δρᾶν σε βούλεται;
Φιλοκλέων
οὐκ ἐᾷ μʼ ὦνδρες δικάζειν οὐδὲ δρᾶν οὐδὲν κακόν,
340
ἀλλά μʼ εὐωχεῖν ἕτοιμός ἐστʼ· ἐγὼ δʼ οὐ βούλομαι.
[Agon 2]
τοῦτʼ ἐτόλμησʼ ὁ μιαρὸς χανεῖν
Χορός
ὁ Δημολογοκλέων ὅδʼ,
ὅτι λέγεις σύ τι περὶ τῶν νεῶν
οὗτος ἁνὴρ τοῦτʼ ἐτόλμησεν
[Agon]
ἀλλʼ ἐκ τούτων ὥρα τινά σοι ζητεῖν καινὴν ἐπίνοιαν,
Χορός
ἥτις σε λάθρᾳ τἀνδρὸς τουδὶ καταβῆναι δεῦρο ποιήσει.
