Parodos
[Choral 1]
βούλοιντʼ ἂν ἡμᾶς πάντας ἐξολωλέναι,
Τρυγαῖος
ἵνα τὰς τελετὰς λάβοιεν αὐτοὶ τῶν θεῶν.
Ἑρμῆς
ταῦτʼ ἄρα πάλαι τῶν ἡμερῶν παρεκλεπτέτην
καὶ τοῦ κύκλου παρέτρωγον ὑφʼ ἁμαρτωλίας.
415
Τρυγαῖος
ναὶ μὰ Δία. πρὸς ταῦτʼ ὦ φίλʼ Ἑρμῆ ξύλλαβε
ἡμῖν προθύμως τήνδε καὶ ξυνέλκυσον.
καί σοι τὰ μεγάλʼ ἡμεῖς Παναθήναιʼ ἄξομεν
πάσας τε τὰς ἄλλας τελετὰς τὰς τῶν θεῶν,
μυστήριʼ Ἑρμῇ, Διιπόλειʼ, Ἀδώνια·
420
ἄλλαι τέ σοι πόλεις πεπαυμέναι κακῶν
ἀλεξικάκῳ θύσουσιν Ἑρμῇ πανταχοῦ.
χἄτερʼ ἔτι πόλλʼ ἕξεις ἀγαθά. πρῶτον δέ σοι
δῶρον δίδωμι τήνδʼ, ἵνα σπένδειν ἔχῃς.
Ἑρμῆς
οἴμʼ ὡς ἐλεήμων εἴμʼ ἀεὶ τῶν χρυσίδων.
425
[Choral]
ὑμέτερον ἐντεῦθεν ἔργον ὦνδρες. ἀλλὰ ταῖς ἄμαις
Ἑρμῆς
εἰσιόντες ὡς τάχιστα τοὺς λίθους ἀφέλκετε.
Χορός
ταῦτα δράσομεν· σὺ δʼ ἡμῖν ὦ θεῶν σοφώτατε
ἅττα χρὴ ποιεῖν ἐφεστὼς φράζε δημιουργικῶς·
τἄλλα δʼ εὑρήσεις ὑπουργεῖν ὄντας ἡμᾶς οὐ κακούς.
430
Τρυγαῖος
ἄγε δὴ σὺ ταχέως ὕπεχε τὴν φιάλην, ὅπως
ἔργῳ ʼφιαλοῦμεν εὐξάμενοι τοῖσιν θεοῖς.
Τρυγαῖος
σπένδοντες εὐχόμεσθα τὴν νῦν ἡμέραν
435
Ἕλλησιν ἄρξαι πᾶσι πολλῶν κἀγαθῶν,
χὤστις προθύμως ξυλλάβοι τῶν σχοινίων,
τοῦτον τὸν ἄνδρα μὴ λαβεῖν ποτʼ ἀσπίδα.
Χορός
μὰ Δίʼ ἀλλʼ ἐν εἰρήνῃ διαγαγεῖν τὸν βίον,
ἔχονθʼ ἑταίραν καὶ σκαλεύοντʼ ἄνθρακας.
440
Τρυγαῖος
ὅστις δὲ πόλεμον μᾶλλον εἶναι βούλεται
