Parodos
[Choral 2]
ἀλλʼ ἄγετε ξυνανέλκετε καὶ σφώ.
Τρυγαῖος
οὔκουν ἕλκω κἀξαρτῶμαι
470
Χορός
πῶς οὖν οὐ χωρεῖ τοὔργον;
Τρυγαῖος
ὦ Λάμαχʼ ἀδικεῖς ἐμποδὼν καθήμενος.
οὐδὲν δεόμεθʼ ὦνθρωπε τῆς σῆς μορμόνος.
Ἑρμῆς
οὐδʼ οἵδε γʼ εἷλκον οὐδὲν ἁργεῖοι πάλαι
475
ἀλλʼ ἢ κατεγέλων τῶν ταλαιπωρουμένων,
καὶ ταῦτα διχόθεν μισθοφοροῦντες ἄλφιτα.
Τρυγαῖος
ἀλλʼ οἱ Λάκωνες ὦγάθʼ ἕλκουσʼ ἀνδρικῶς.
Χορός
ἆρʼ οἶσθʼ ὅσοι γʼ αὐτῶν ἔχονται τοῦ ξύλου,
μόνοι προθυμοῦντʼ· ἀλλʼ ὁ χαλκεὺς οὐκ ἐᾷ.
480
Ἑρμῆς
οὐδʼ οἱ Μεγαρῆς δρῶσʼ οὐδέν· ἕλκουσιν δʼ ὅμως
γλισχρότατα σαρκάζοντες ὥσπερ κυνίδια,
ὑπὸ τοῦ γε λιμοῦ νὴ Δίʼ ἐξολωλότες.
Τρυγαῖος
οὐδὲν ποιοῦμεν ὦνδρες· ἀλλ ὁμοθυμαδὸν
ἅπασιν ἡμῖν αὖθις ἀντιληπτέον.
485
Χορός
μικρόν γε κινοῦμεν.
490
τοὺς μὲν τείνειν τοὺς δʼ ἀντισπᾶν;
Χορός
ὡς κακόνοι τινές εἰσιν ἐν ἡμῖν.
Τρυγαῖος
ὑμεῖς μὲν γοῦν οἱ κιττῶντες
τῆς εἰρήνης σπᾶτʼ ἀνδρείως.
