Parodos
[Lyric-Scene 1]
εὐδαιμονικῶς γʼ ὁ πρεσβύτης,
Τρυγαῖος
τί δῆτʼ ἐπειδὰν νυμφίον μʼ ὁρᾶτε λαμπρὸν ὄντα;
Χορός
ζηλωτὸς ἔσει, γέρον,
860
Τρυγαῖος
οἶμαι. τί δῆθʼ ὅταν ξυνὼν τῶν τιτθίων ἔχωμαι;
Χορός
εὐδαιμονέστερος φανεῖ τῶν Καρκίνου στροβίλων.
Τρυγαῖος
οὔκουν δικαίως; ὅστις εἰς
865
ὄχημα κανθάρου ʼπιβὰς
865
[Lyric-Scene]
ἡ παῖς λέλουται καὶ τὰ τῆς πυγῆς καλά·
Οἰκέτης
ὁ πλακοῦς πέπεπται, σησαμῆ ξυμπλάττεται.
καὶ τἄλλʼ ἁπαξάπαντα· τοῦ πέους δὲ δεῖ.
870
Τρυγαῖος
ἴθι νυν ἀποδῶμεν τήνδε τὴν Θεωρίαν
ἐπαίομεν Βραυρωνάδʼ ὑποπεπωκότες;
Τρυγαῖος
σάφʼ ἴσθι, κἀλήφθη γε μόλις.
875
ὅσην ἔχει τὴν πρωκτοπεντετηρίδα.
Τρυγαῖος
εἶεν, τίς ἐσθʼ ὑμῶν δίκαιος, τίς ποτε;
τίς διαφυλάξει τήνδε τῇ βουλῇ λαβών;
