Parodos
[Prologue]
ἥσυχος ἥσυχος, ἠρέμα, κάνθων·
Τρυγαῖος
μή μοι σοβαρῶς χώρει λίαν
εὐθὺς ἀπʼ ἀρχῆς ῥώμῃ πίσυνος,
πρὶν ἂν ἰδίῃς καὶ διαλύσῃς
85
ἄρθρων ἶνας πτερύγων ῥύμῃ.
καὶ μὴ πνεῖ μοι κακόν, ἀντιβολῶ σʼ·
εἰ δὲ ποιήσεις τοῦτο, κατʼ οἴκους
αὐτοῦ μεῖνον τοὺς ἡμετέρους.
Οἰκέτης Α
ὦ δέσποτʼ ἄναξ ὡς παραπαίεις.
90
Οἰκέτης Α
ποῖ δῆτʼ ἄλλως μετεωροκοπεῖς;
Τρυγαῖος
ὑπὲρ Ἑλλήνων πάντων πέτομαι
τόλμημα νέον παλαμησάμενος.
Οἰκέτης Α
τί πέτει; τί μάτην οὐχ ὑγιαίνεις;
95
Τρυγαῖος
εὐφημεῖν χρὴ καὶ μὴ φλαῦρον
μηδὲν γρύζειν ἀλλʼ ὀλολύζειν·
τοῖς τʼ ἀνθρώποισι φράσον σιγᾶν,
τοὺς τε κοπρῶνας καὶ τὰς λαύρας
καιναῖς πλίνθοισιν ἀνοικοδομεῖν
100
καὶ τοὺς πρωκτοὺς ἐπικλῄειν.
Οἰκέτης Α
οὐκ ἔσθʼ ὅπως σιγήσομʼ, ἢν μή μοι φράσῃς
ὡς τὸν Δίʼ ἐς τὸν οὐρανόν;
Οἰκέτης Α
τίνα νοῦν ἔχων;
Τρυγαῖος
ἐρησόμενος ἐκεῖνον Ἑλλήνων πέρι
105
ἁπαξαπάντων ὅ τι ποιεῖν βουλεύεται.
Οἰκέτης Α
ἐὰν δὲ μή σοι καταγορεύῃ;
Μήδοισιν αὐτὸν προδιδόναι τὴν Ἑλλάδα.
