Parodos
[Lyric-Scene]
ἐγὼ μελιγλώσσων ἐπέων ἱεὶς ἀοιδὰν
Ποιητής
Μουσάων θεράπων ὀτρηρός,
Πισθέταιρος
ἔπειτα δῆτα δοῦλος ὢν κόμην ἔχεις;
Ποιητής
οὔκ, ἀλλὰ πάντες ἐσμὲν οἱ διδάσκαλοι
Μουσάων θεράποντες ὀτρηροί,
Πισθέταιρος
οὐκ ἐτὸς ὀτρηρὸν καὶ τὸ ληδάριον ἔχεις.
915
ἀτὰρ ὦ ποιητὰ κατὰ τί δεῦρʼ ἀνεφθάρης;
Ποιητής
μέλη πεποίηκʼ ἐς τὰς Νεφελοκοκκυγίας
τὰς ὑμετέρας κύκλιά τε πολλὰ καὶ καλὰ
καὶ παρθένεια καὶ κατὰ τὰ Σιμωνίδου.
Πισθέταιρος
ταυτὶ σὺ πότʼ ἐποίησας; ἀπὸ ποίου χρόνου;
920
Ποιητής
πάλαι πάλαι δὴ τήνδʼ ἐγὼ κλῄζω πόλιν.
Πισθέταιρος
οὐκ ἄρτι θύω τὴν δεκάτην ταύτης ἐγώ,
καὶ τοὔνομʼ ὥσπερ παιδίῳ νῦν δὴ ʼθέμην;
Ποιητής
ἀλλά τις ὠκεῖα Μουσάων φάτις
οἷάπερ ἵππων ἀμαρυγά.
925
σὺ δὲ πάτερ κτίστορ Αἴτνας,
πρόφρων δόμεν ἐμὶν τείν.
930
Πισθέταιρος
τουτὶ παρέξει τὸ κακὸν ἡμῖν πράγματα,
εἰ μή τι τούτῳ δόντες ἀποφευξούμεθα.
οὗτος, σὺ μέντοι σπολάδα καὶ χιτῶνʼ ἔχεις,
ἀπόδυθι καὶ δὸς τῷ ποιητῇ τῷ σοφῷ.
ἔχε τὴν σπολάδα· πάντως δέ μοι ῥιγῶν δοκεῖς.
935
Ποιητής
τόδε μὲν οὐκ ἀέκουσα φίλα
