Parodos
[Lyric-Scene]
τὺ δὲ τεᾷ φρενὶ μάθε Πινδάρειον ἔπος —
Πισθέταιρος
ἅνθρωπος ἡμῶν οὐκ ἀπαλλαχθήσεται.
940
Ποιητής
νομάδεσσι γὰρ ἐν Σκύθαις
ὃς ὑφαντοδόνατον ἔσθος οὐ πέπαται·
ἀκλεὴς δʼ ἔβα σπολὰς ἄνευ χιτῶνος.
Πισθέταιρος
ξυνῆχʼ ὅτι βούλει τὸν χιτωνίσκον λαβεῖν.
ἀπόδυθι· δεῖ γὰρ τὸν ποιητὴν ὠφελεῖν.
κἀς τὴν πόλιν γʼ ἐλθὼν ποιήσω τοιαδί·
κλῇσον ὦ χρυσόθρονε τὰν τρομερὰν κρυεράν·
950
νιφόβολα πεδία πολύπορά τʼ ἤλυθον ἀλαλάν.
Πισθέταιρος
νὴ τὸν Δίʼ ἀλλʼ ἤδη πέφευγας ταυταγὶ
τὰ κρυερὰ τονδὶ τὸν χιτωνίσκον λαβών.
955
τουτὶ μὰ Δίʼ ἐγὼ τὸ κακὸν οὐδέποτʼ ἤλπισα,
οὕτω ταχέως τοῦτον πεπύσθαι τὴν πόλιν.
αὖθις σὺ περιχώρει λαβὼν τὴν χέρνιβα.
Χρησμολόγος
μὴ κατάρξῃ τοῦ τράγου.
Πισθέταιρος
σὺ δʼ εἶ τίς;
960
Χρησμολόγος
ὅστις; χρησμολόγος.
960
Πισθέταιρος
οἴμωζέ νυν.
960
Χρησμολόγος
ὦ δαιμόνιε τὰ θεῖα μὴ φαύλως φέρε·
ὡς ἔστι Βάκιδος χρησμὸς ἄντικρυς λέγων
ταῦτʼ οὐκ ἐχρησμολόγεις σὺ πρὶν ἐμὲ τὴν πόλιν
