Parodos
[Episode]
καλεσάμενος κᾆτʼ ἐγκεκληκὼς ἐνθαδὶ
1455
Συκοφάντης
κατʼ αὖ πέτωμαι πάλιν ἐκεῖσε.
ὡδὶ λέγεις· ὅπως ἂν ὠφλήκῃ δίκην
ἐνθάδε πρὶν ἥκειν ὁ ξένος.
Συκοφάντης
πάνυ μανθάνεις.
Πισθέταιρος
κἄπειθʼ ὁ μὲν πλεῖ δεῦρο, σὺ δʼ ἐκεῖσʼ αὖ πέτει
ἁρπασόμενος τὰ χρήματʼ αὐτοῦ.
1460
Συκοφάντης
πάντʼ ἔχεις.
1460
βέμβικος οὐδὲν διαφέρειν δεῖ.
βέμβικα· καὶ μὴν ἔστι μοι νὴ τὸν Δία
κάλλιστα Κορκυραῖα τοιαυτὶ πτερά.
Συκοφάντης
οἴμοι τάλας μάστιγʼ ἔχεις.
Πισθέταιρος
πτερὼ μὲν οὖν,
οἷσί σε ποιήσω τήμερον βεμβικιᾶν.
1465
Πισθέταιρος
οὐ πτερυγιεῖς ἐντευθενί;
οὐκ ἀπολιβάξεις ὦ κάκιστʼ ἀπολούμενος;
πικρὰν τάχʼ ὄψει στρεψοδικοπανουργίαν.
ἀπίωμεν ἡμεῖς ξυλλαβόντες τὰ πτερά.
[Lyric-Scene 1]
πολλὰ δὴ καὶ καινὰ καὶ θαυμάστʼ
1470
χρήσιμον μὲν οὐδέν, ἄλλως
