Parodos
[Lyric-Scene 1]
οἴμωζε μεγάλʼ.
Προμηθεύς
οὕτω μὲν ἐκκεκαλύψομαι.
Πισθέταιρος
ὦ φίλε Προμηθεῦ.
Προμηθεύς
παῦε παῦε, μὴ βόα.
Πισθέταιρος
τί γὰρ ἔστι;
1505
Προμηθεύς
σίγα, μὴ κάλει μου τοὔνομα·
1505
ἀπὸ γάρ μʼ ὀλεῖς, εἴ μʼ ἐνθάδʼ ὁ Ζεὺς ὄψεται.
ἀλλʼ ἵνα φράσω σοι πάντα τἄνω πράγματα,
τουτὶ λαβών μου τὸ σκιάδειον ὑπέρεχε
ἄνωθεν, ὡς ἂν μή μʼ ὁρῶσιν οἱ θεοί.
Πισθέταιρος
ἰοὺ ἰού·
1510
εὖ γʼ ἐπενόησας αὐτὸ καὶ προμηθικῶς.
ὑπόδυθι ταχὺ δὴ κᾆτα θαρρήσας λέγε.
Πισθέταιρος
ὡς ἀκούοντος λέγε.
Προμηθεύς
ἀπόλωλεν ὁ Ζεύς.
Πισθέταιρος
πηνίκʼ ἄττʼ ἀπώλετο;
Προμηθεύς
ἐξ οὗπερ ὑμεῖς ᾠκίσατε τὸν ἀέρα.
1515
θύει γὰρ οὐδεὶς οὐδὲν ἀνθρώπων ἔτι
θεοῖσιν, οὐδὲ κνῖσα μηρίων ἄπο
ἀνῆλθεν ὡς ἡμᾶς ἀπʼ ἐκείνου τοῦ χρόνου,
ἀλλʼ ὡσπερεὶ Θεσμοφορίοις νηστεύομεν
ἄνευ θυηλῶν· οἱ δὲ βάρβαροι θεοὶ
1520
πεινῶντες ὥσπερ Ἰλλυριοὶ κεκριγότες
ἐπιστρατεύσειν φάσʼ ἄνωθεν τῷ Διί,
εἰ μὴ παρέξει τἀμπόριʼ ἀνεῳγμένα,
ἵνʼ εἰσάγοιτο σπλάγχνα κατατετμημένα.
Πισθέταιρος
εἰσὶν γὰρ ἕτεροι βάρβαροι θεοί τινες
1525
Προμηθεύς
οὐ γάρ εἰσι βάρβαροι,
