Parodos
[Lyric-Scene 1]
ἐγὼ δʼ, ἐπειδὴ σφῷν δοκεῖ, σιγήσομαι.
Ἡρακλῆς
ἡμῖν ἃ λέγεις σὺ πάντα συγχωρεῖν δοκεῖ.
1685
ἀλλʼ ἴθι μεθʼ ἡμῶν αὐτὸς ἐς τὸν οὐρανόν,
ἵνα τὴν Βασίλειαν καὶ τὰ πάντʼ ἐκεῖ λάβῃς.
Πισθέταιρος
ἐς καιρὸν ἆρα κατεκόπησαν οὑτοιὶ
Ἡρακλῆς
βούλεσθε δῆτʼ ἐγὼ τέως
ὀπτῶ τὰ κρέα ταυτὶ μένων; ὑμεῖς δʼ ἴτε.
1690
Ποσειδῶν
ὀπτᾷς τὰ κρέα; πολλήν γε τενθείαν λέγεις.
Ἡρακλῆς
εὖ γε μέντἂν διετέθην.
Πισθέταιρος
ἀλλὰ γαμικὴν χλανίδα δότω τις δεῦρό μοι.
Χορός
ἔστι δʼ ἐν Φαναῖσι πρὸς τῇ
Κλεψύδρᾳ πανοῦργον ἐγ-
1695
οἳ θερίζουσίν τε καὶ σπείρουσι
καὶ τρυγῶσι ταῖς γλώτταισι
βάρβαροι δʼ εἰσὶν γένος,
1700
κἀπὸ τῶν ἐγγλωττογαστόρων
γλῶττα χωρὶς τέμνεται.
1705
Ἄγγελος
ὦ πάντʼ ἀγαθὰ πράττοντες, ὦ μείζω λόγου,
ὦ τρισμακάριον πτηνὸν ὀρνίθων γένος,
δέχεσθε τὸν τύραννον ὀλβίοις δόμοις.
προσέρχεται γὰρ οἷς οὔτε παμφαὴς
ἀστὴρ ἰδεῖν ἔλαμψε χρυσαυγεῖ δόμῳ,
1710
οὔθʼ ἡλίου τηλαυγὲς ἀκτίνων σέλας
