Parodos
[Choral 2]
οὐ φθόνος ἔνεστί μοι πᾶσι παρέχειν φέρειν
Χορός
τοῖς παισίν, ὁπόταν τε θυγάτηρ τινὶ κανηφορῇ.
πᾶσιν ὑμῖν λέγω λαμβάνειν τῶν ἐμῶν
χρημάτων νῦν ἔνδοθεν, καὶ
1195
ὄψεται δʼ οὐδὲν σκοπῶν, εἰ
1200
[Choral 3]
εἰ δέ τῳ μὴ σῖτος ὑμῶν
Χορός
ἔστι, βόσκει δʼ οἰκέτας καὶ
σμικρὰ πολλὰ παιδία,
1205
ἔστι παρʼ ἐμοῦ λαβεῖν πυρίδια λεπτὰ μέν,
ὁ δʼ ἄρτος ἀπὸ χοίνικος ἰδεῖν μάλα νεανίας.
ὅστις οὖν βούλεται τῶν πενήτων ἴτω
εἰς ἐμοῦ σάκκους ἔχων καὶ
κωρύκους, ὡς λήψεται πυ-
1210
εὐλαβεῖσθαι τὴν κύνα.
1215
Ἀθηναῖος Α.
ἄνοιγε τὴν θύραν· παραχωρεῖν οὐ θέλεις;
ὑμεῖς τί κάθησθε; μῶν ἐγὼ τῇ λαμπάδι
ὑμᾶς κατακαύσω; φορτικὸν τὸ χωρίον.
οὐκ ἂν ποιήσαιμʼ. εἰ δὲ πάνυ δεῖ τοῦτο δρᾶν,
ὑμῖν χαρίσασθαι, προσταλαιπωρήσομεν.
1220
