Parodos
[Prologue]
εὔφημος πᾶς ἔστω λαός,
Θεράπων
στόμα συγκλῄσας· ἐπιδημεῖ γὰρ
40
θίασος Μουσῶν ἔνδον μελάθρων
τῶν δεσποσύνων μελοποιῶν.
ἐχέτω δὲ πνοὰς νήνεμος αἰθήρ,
κῦμα δὲ πόντου μὴ κελαδείτω
Θεράπων
πτηνῶν τε γένη κατακοιμάσθω,
θηρῶν τʼ ἀγρίων πόδες ὑλοδρόμων
Μνησίλοχος
βομβαλοβομβάξ.
Θεράπων
μέλλει γὰρ ὁ καλλιεπὴς Ἀγάθων
Μνησίλοχος
μῶν βινεῖσθαι;
50
Μνησίλοχος
νήνεμος αἰθήρ.
Θεράπων
δρυόχους τιθέναι δράματος ἀρχάς.
κάμπτει δὲ νέας ἁψῖδας ἐπῶν,
τὰ δὲ τορνεύει, τὰ δὲ κολλομελεῖ,
καὶ γνωμοτυπεῖ κἀντονομάζει
55
καὶ κηροχυτεῖ καὶ γογγύλλει
Θεράπων
τίς ἀγροιώτας πελάθει θριγκοῖς;
Μνησίλοχος
ὃς ἕτοιμος σοῦ τοῦ τε ποιητοῦ
τοῦ καλλιεποῦς κατὰ τοῦ θριγκοῦ
60
συγγογγύλας καὶ συστρέψας
