Parodos
[Prologue]
δέσποινα πολυτίμητε Δήμητερ φίλη
Μνησίλοχος
καὶ Φερρέφαττα, πολλὰ πολλάκις μέ σοι
θύειν ἔχουσαν, εἰ δὲ μἀλλὰ νῦν λαθεῖν.
καὶ τοῦ θυγατρίου χοῖρον ἀνδρός μοι τυχεῖν
πλουτοῦντος, ἄλλως δʼ ἠλιθίου κἀβελτέρου,
290
καὶ ποσθαλίσκον νοῦν ἔχειν μοι καὶ φρένας.
ποῦ ποῦ καθίζωμʼ ἐν καλῷ, τῶν ῥητόρων
ἵνʼ ἐξακούω; σὺ δʼ ἄπιθʼ ὦ Θρᾷττʼ ἐκποδών.
δούλοις γὰρ οὐκ ἔξεστʼ ἀκούειν τῶν λόγων.
[Parodos]
εὐφημία ʼστω, εὐφημία ʼστω. εὔχεσθε τοῖν
295
Κηρύκαινα
Θεσμοφόροιν τῇ Δήμητρι καὶ τῇ Κόρῃ καὶ τῷ
Πλούτῳ καὶ τῇ Καλλιγενείᾳ καὶ τῇ Κουροτρόφῳ
τῇ Γῇ καὶ τῷ Ἑρμῇ καὶ Χάρισιν ἐκκλησίαν
300
τήνδε καὶ σύνοδον τὴν νῦν κάλλιστα καὶ ἄριστα
ποιῆσαι, πολυωφελῶς μὲν πόλει τῇ Ἀθηναίων
τυχηρῶς δʼ ἡμῖν αὐταῖς. καὶ τὴν δρῶσαν
305
τήν τʼ ἀγορεύουσαν τὰ βέλτιστα περὶ τὸν δῆμον
τὸν Ἀθηναίων καὶ τὸν τῶν γυναικῶν ταύτην
νικᾶν. ταῦτʼ εὔχεσθε, καὶ ὑμῖν αὐταῖς τἀγαθά.
310
ἰὴ παιὼν ἰὴ παιών. χαίρωμεν.
Χορός
δεχόμεθα καὶ θεῶν γένος
λιτόμεθα ταῖσδʼ ἐπʼ εὐχαῖς
Ζεῦ μεγαλώνυμε χρυσολύρα τε
315
καὶ σὺ παγκρατὲς κόρα γλαυκῶπι
καὶ πολυώνυμε θηροφόνη παῖ
320
