Parodos
[Prologue]
ἐς Θεσμοφόροιν ἐλθεῖν.
Μνησίλοχος
τί δράσοντʼ; εἰπέ μοι.
Εὐριπίδης
ἐκκλησιάσοντʼ ἐν ταῖς γυναιξὶ κἂν δέῃ
90
Μνησίλοχος
πότερα φανερῶς ἢ λάθρᾳ;
Εὐριπίδης
λάθρᾳ, στολὴν γυναικὸς ἠμφιεσμένον.
Μνησίλοχος
τὸ πρᾶγμα κομψὸν καὶ σφόδρʼ ἐκ τοῦ σοῦ τρόπου·
τοῦ γὰρ τεχνάζειν ἡμέτερος ὁ πυραμοῦς.
Μνησίλοχος
τί δʼ ἔστιν;
95
Εὐριπίδης
Ἁγάθων ἐξέρχεται.
95
Μνησίλοχος
καὶ ποῖός ἐστιν;
Εὐριπίδης
οὗτος οὑκκυκλούμενος.
Μνησίλοχος
ἀλλʼ ἢ τυφλὸς μέν εἰμʼ· ἐγὼ γὰρ οὐχ ὁρῶ
ἄνδρʼ οὐδένʼ ἐνθάδʼ ὄντα, Κυρήνην δʼ ὁρῶ.
Εὐριπίδης
σίγα· μελῳδεῖν γὰρ παρασκευάζεται.
Μνησίλοχος
μύρμηκος ἀτραπούς, ἢ τί διαμινύρεται;
100
Ἀγάθων
ἱερὰν χθονίαις δεξάμεναι
λαμπάδα κοῦραι ξὺν ἐλευθέρᾳ
Χορὸς Ἀγάθωνος
τίνι δαιμόνων ὁ κῶμος;
λέγε νυν. εὐπίστως δὲ τοὐμὸν
105
Ἀγάθων
ἄγε νυν ὄλβιζε Μοῦσα
Φοῖβον, ὃς ἱδρύσατο χώρας
Χορὸς Ἀγάθωνος
χαῖρε καλλίστας ἀοιδᾶς
Φοῖβʼ ἐν εὐμούσοισι τιμαῖς
