Parodos
[Prologue]
ἐντεῦθεν ἐκ τῆς ξυροδόκης.
220
Εὐριπίδης
γενναῖος εἶ.
220
κάθιξε· φύσα τὴν γνάθον τὴν δεξιάν.
Εὐριπίδης
τί κέκραγας; ἐμβαλῶ σοι πάτταλον,
Μνησίλοχος
ἀτταταῖ ἰατταταῖ.
Εὐριπίδης
οὗτος σὺ ποῖ θεῖς;
Μνησίλοχος
ἐς τὸ τῶν σεμνῶν θεῶν·
οὐ γὰρ μὰ τὴν Δήμητρά γʼ ἐνταυθοῖ μενῶ
225
Εὐριπίδης
οὔκουν καταγέλαστος δῆτʼ ἔσει
τὴν ἡμίκραιραν τὴν ἑτέραν ψιλὴν ἔχων;
Μνησίλοχος
ὀλίγον μέλει μοι.
Εὐριπίδης
μηδαμῶς πρὸς τῶν θεῶν
Μνησίλοχος
κακοδαίμων ἐγώ.
Εὐριπίδης
ἔχʼ ἀτρέμα σαυτὸν κἀνάκυπτε· ποῖ στρέφει;
230
Εὐριπίδης
τί μύξεις; πάντα πεποίηται καλῶς.
Μνησίλοχος
οἴμοι κακοδαίμων, ψιλὸς αὖ στρατεύσομαι.
Εὐριπίδης
μὴ φροντίσῃ· ὡς εὐπρεπὴς φανεῖ πάνυ.
Μνησίλοχος
εἰ δοκεῖ, φέρε.
Εὐριπίδης
ὁρᾷς σεαυτόν;
235
Μνησίλοχος
οὐ μὰ Δίʼ ἀλλὰ Κλεισθένη.
235
Εὐριπίδης
ἀνίστασʼ, ἵνʼ ἀφεύσω σε, κἀγκύψας ἔχε.
Μνησίλοχος
οἴμοι κακοδαίμων δελφάκιον γενήσομαι.
Εὐριπίδης
ἐνεγκάτω τις ἔνδοθεν δᾷδʼ ἢ λύχνον.
ἐπίκυπτε· τὴν κέρκον φυλάττου νυν ἄκραν.
