Parodos
Αἰσχύλος
ὁρᾷς ὅτι ληρεῖς;
Διόνυσος
ἀλλʼ ὀλίγον γέ μοι μέλει.
Αἰσχύλος
πῶς φῄς μʼ ἁμαρτεῖν;
Εὐριπίδης
αὖθις ἐξ ἀρχῆς λέγε.
Αἰσχύλος
Ἑρμῆ χθόνιε πατρῷʼ ἐποπτεύων κράτη.
Εὐριπίδης
οὔκουν Ὀρέστης τοῦτʼ ἐπὶ τῷ τύμβῳ λέγει
τῷ τοῦ πατρὸς τεθνεῶτος;
1140
Αἰσχύλος
οὐκ ἄλλως λέγω.
1140
Εὐριπίδης
πότερʼ οὖν τὸν Ἑρμῆν, ὡς ὁ πατὴρ ἀπώλετο
αὐτοῦ βιαίως ἐκ γυναικείας χερὸς
δόλοις λαθραίοις, ταῦτʼ ἐποπτεύειν ἔφη;
Αἰσχύλος
οὐ δῆτʼ ἐκεῖνον, ἀλλὰ τὸν Ἐριούνιον
Ἑρμῆν χθόνιον προσεῖπε, κἀδήλου λέγων
1145
ὁτιὴ πατρῷον τοῦτο κέκτηται γέρας—
Εὐριπίδης
ἔτι μεῖζον ἐξήμαρτες ἢ ʼγὼ ʼβουλόμην·
εἰ γὰρ πατρῷον τὸ χθόνιον ἔχει γέρας—
Διόνυσος
οὕτω γʼ ἂν εἴη πρὸς πατρὸς τυμβωρύχος.
Αἰσχύλος
Διόνυσε πίνεις οἶνον οὐκ ἀνθοσμίαν.
1150
Διόνυσος
λέγʼ ἕτερον αὐτῷ· σὺ δʼ ἐπιτήρει τὸ βλάβος.
Αἰσχύλος
σωτὴρ γενοῦ μοι σύμμαχός τʼ αἰτουμένῳ.
ἥκω γὰρ ἐς γῆν τήνδε καὶ κατέρχομαι—
Εὐριπίδης
δὶς ταὐτὸν ἡμῖν εἶπεν ὁ σοφὸς Αἰσχύλος.
Εὐριπίδης
σκόπει τὸ ῥῆμʼ· ἐγὼ δέ σοι φράσω.
1155
ἥκω γὰρ ἐς γῆν, φησί, καὶ κατέρχομαι·
ἥκω δὲ ταὐτόν ἐστι τῷ κατέρχομαι.
Διόνυσος
νὴ τὸν Δίʼ ὥσπερ γʼ εἴ τις εἴποι γείτονι,
χρῆσον σὺ μάκτραν, εἰ δὲ βούλει, κάρδοπον.
Αἰσχύλος
οὐ δῆτα τοῦτό γʼ ὦ κατεστωμυλμένε
1160
ἄνθρωπε ταὔτʼ ἔστʼ, ἀλλʼ ἄριστʼ ἐπῶν ἔχον.
