Parodos
[Lyric-Scene]
ἀλλʼ ὅ τι νοεῖτον εἴπατον τούτου πέρι.
Εὐριπίδης
μισῶ πολίτην, ὅστις ὠφελεῖν πάτραν
βραδὺς πέφυκε μεγάλα δὲ βλάπτειν ταχύς,
καὶ πόριμον αὑτῷ τῇ πόλει δʼ ἀμήχανον.
Διόνυσος
εὖ γʼ ὦ Πόσειδον· σὺ δὲ τίνα γνώμην ἔχεις;
1430
Αἰσχύλος
οὐ χρὴ λέοντος σκύμνον ἐν πόλει τρέφειν,
μάλιστα μὲν λέοντα μὴ ʼν πόλει τρέφειν,
ἢν δʼ ἐκτραφῇ τις, τοῖς τρόποις ὑπηρετεῖν.
Διόνυσος
νὴ τὸν Δία τὸν σωτῆρα δυσκρίτως γʼ ἔχω·
ὁ μὲν σοφῶς γὰρ εἶπεν, ὁ δʼ ἕτερος σαφῶς.
ἀλλʼ ἔτι μίαν γνώμην ἑκάτερος εἴπατον
1435
περὶ τῆς πόλεως ἥντινʼ ἔχετον σωτηρίαν.
Εὐριπίδης
εἴ τις πτερώσας Κλεόκριτον Κινησίᾳ,
αἴροιεν αὖραι πελαγίαν ὑπὲρ πλάκα.
Διόνυσος
γέλοιον ἂν φαίνοιτο· νοῦν δʼ ἔχει τίνα;
Εὐριπίδης
εἰ ναυμαχοῖεν κᾆτʼ ἔχοντες ὀξίδας
1440
ῥαίνοιεν ἐς τὰ βλέφαρα τῶν ἐναντίων.
ἐγὼ μὲν οἶδα καὶ θέλω φράζειν.
Εὐριπίδης
ὅταν τὰ νῦν ἄπιστα πίσθʼ ἡγώμεθα,
Διόνυσος
πῶς; οὐ μανθάνω.
ἀμαθέστερόν πως εἰπὲ καὶ σαφέστερον.
1445
Εὐριπίδης
εἰ τῶν πολιτῶν οἷσι νῦν πιστεύομεν,
τούτοις ἀπιστήσαιμεν, οἷς δʼ οὐ χρώμεθα,
τούτοισι χρησαίμεσθʼ, ἴσως σωθεῖμεν ἄν.
εἰ νῦν γε δυστυχοῦμεν ἐν τούτοισι, πῶς
τἀναντίʼ ἂν πράττοντες οὐ σῳζοίμεθʼ ἄν;
1450
Διόνυσος
εὖ γʼ ὦ Παλάμηδες, ὦ σοφωτάτη φύσις.
ταυτὶ πότερʼ αὐτὸς ηὗρες ἢ Κηφισοφῶν;
