Parodos
[Lyric-Scene]
ἀνάσιμον ἢ πρεσβυτέραν·
940
Νεανίας
οὐ γὰρ ἀνασχετὸν τοῦτό γʼ ἐλευθέρῳ.
Γραῦς Α
οἰμώζων ἄρα νὴ Δία σποδήσεις.
οὐ γὰρ τἀπὶ Χαριξένης τάδʼ ἐστίν.
κατὰ τὸν νόμον ταῦτα ποιεῖν
ἔστι δίκαιον, εἰ δημοκρατούμεθα.
945
ἀλλʼ εἶμι τηρήσουσʼ ὅ τι καὶ δράσει ποτέ.
Νεανίας
εἴθʼ ὦ θεοὶ λάβοιμι τὴν καλὴν μόνην,
ἐφʼ ἣν πεπωκὼς ἔρχομαι πάλαι ποθῶν.
Νεᾶνις
ἐξηπάτησα τὸ κατάρατον γρᾴδιον·
φρούδη γάρ ἐστιν οἰομένη μʼ ἔνδον μένειν.
950
ἀλλʼ οὑτοσὶ γὰρ αὐτὸς οὗ ʼμεμνήμεθα.
[Lyric-Scene 1]
δεῦρο δὴ δεῦρο δή,
Νεᾶνις
φίλον ἐμόν, δεῦρό μοι
πάνυ γάρ τις ἔρως με δονεῖ
τῶνδε τῶν σῶν βοστρύχων.
955
ἄτοπος δʼ ἔγκειταί μοί τις
πόθος, ὅς με διακναίσας ἔχει.
καὶ ποίησον τόνδʼ ἐς εὐνὴν
Νεανίας
δεῦρο δὴ δεῦρο δή,
960
τήνδʼ· εἰ δὲ μή, καταπεσὼν κείσομαι.
βούλομαι κόλπῳ πληκτίζεσθαι
