Parodos
τί τοῦτό σοι τὸ πυρρόν ἐστιν; οὔτι που
Κινησίας σου κατατετίληκέν ποθεν;
330
Βλέπυρος
οὔκ, ἀλλὰ τῆς γυναικὸς ἐξελήλυθα
τὸ κροκωτίδιον ἀμπισχόμενος οὑνδύεται.
Ἀνήρ
τὸ δʼ ἱμάτιόν σου ποῦ ʼστιν;
ζητῶν γὰρ αὔτʼ οὐχ ηὗρον ἐν τοῖς στρώμασιν.
Ἀνήρ
εἶτʼ οὐδὲ τὴν γυναῖκʼ ἐκέλευσάς σοι φράσαι;
335
Βλέπυρος
μὰ τὸν Δίʼ οὐ γὰρ ἔνδον οὖσα τυγχάνει,
ἀλλʼ ἐκτετρύπηκεν λαθοῦσά μʼ ἔνδοθεν·
ὃ καὶ δέδοικα μή τι δρᾷ νεώτερον.
Ἀνήρ
νὴ τὸν Ποσειδῶ ταὐτὰ τοίνυν ἄντικρυς
ἐμοὶ πέπονθας. καὶ γὰρ ᾗ ξύνειμʼ ἐγὼ
340
φρούδη ʼστʼ ἔχουσα θοἰμάτιον οὑγὼ ʼφόρουν.
κοὐ τοῦτο λυπεῖ μʼ, ἀλλὰ καὶ τὰς ἐμβάδας.
οὔκουν λαβεῖν γʼ αὐτὰς ἐδυνάμην οὐδαμοῦ.
Βλέπυρος
μὰ τὸν Διόνυσον οὐδʼ ἐγὼ γὰρ τὰς ἐμὰς
Λακωνικάς, ἀλλʼ ὡς ἔτυχον χεζητιῶν,
345
ἐς τὼ κοθόρνω τὼ πόδʼ ἐνθεὶς ἵεμαι,
ἵνα μὴ ʼγχέσαιμʼ ἐς τὴν σισύραν· φανὴ γὰρ ἦν.
Ἀνήρ
τί δῆτʼ ἂν εἴη; μῶν ἐπʼ ἄριστον γυνὴ
κέκληκεν αὐτὴν τῶν φίλων;
Ἀνήρ
οὔκουν πονηρά γʼ ἐστὶν ὅ τι κἄμʼ εἰδέναι.
350
ἀλλὰ σὺ μὲν ἱμονιάν τινʼ ἀποπατεῖς, ἐμοὶ δʼ
ὥρα βαδίζειν ἐστὶν εἰς ἐκκλησίαν,
ἤνπερ λάβω θοἰμάτιον, ὅπερ ἦν μοι μόνον.
Βλέπυρος
κἄγωγʼ, ἐπειδὰν ἀποπατήσω· νῦν δέ μου
ἀχράς τις ἐγκλῄσασʼ ἔχει τὰ σιτία.
355
