Parodos
[Agon]
ἀλλὰ φθείρου καὶ μὴ γρύξῃς
Χρεμύλος
ἔτι μηδʼ ὁτιοῦν.
οὐ γὰρ πείσεις, οὐδʼ ἢν πείσῃς.
600
Πενία
ὦ πόλις Ἄργους, κλύεθʼ οἷα λέγει.
Χρεμύλος
Παύσωνα κάλει τὸν ξύσσιτον.
Χρεμύλος
ἔρρʼ ἐς κόρακας θᾶττον ἀφʼ ἡμῶν.
Πενία
εἶμι δὲ ποῖ γῆς;
605
Χρεμύλος
ἐς τὸν κύφωνʼ· ἀλλʼ οὐ μέλλειν
Πενία
ἦ μὴν ὑμεῖς γʼ ἔτι μʼ ἐνταυθοῖ
Χρεμύλος
τότε νοστήσεις· νῦν δὲ φθείρου.
610
κρεῖττον γάρ μοι πλουτεῖν ἐστίν,
σὲ δʼ ἐᾶν κλάειν μακρὰ τὴν κεφαλήν.
Βλεψίδημος
νὴ Δίʼ ἐγὼ γοῦν ἐθέλω πλουτῶν
εὐωχεῖσθαι μετὰ τῶν παίδων
τῆς τε γυναικός, καὶ λουσάμενος
615
λιπαρὸς χωρῶν ἐκ βαλανείου
καὶ τῆς Πενίας καταπαρδεῖν.
Χρεμύλος
αὕτη μὲν ἡμῖν ἡπίτριπτος οἴχεται.
ἐγὼ δὲ καὶ σύ γʼ ὡς τάχιστα τὸν θεὸν
620
ἐγκατακλινοῦντʼ ἄγωμεν εἰς Ἀσκληπιοῦ.
Βλεψίδημος
καὶ μὴ διατρίβωμέν γε, μὴ πάλιν τις αὖ
ἐλθὼν διακωλύσῃ τι τῶν προὔργου ποιεῖν.
Χρεμύλος
παῖ Καρίων τὰ στρώματʼ ἐκφέρειν σʼ ἐχρῆν
αὐτόν τʼ ἄγειν τὸν Πλοῦτον, ὡς νομίζεται,
625
καὶ τἄλλʼ ὅσʼ ἐστὶν ἔνδον ηὐτρεπισμένα.
Καρίων
ὦ πλεῖστα Θησείοις μεμυστιλημένοι
