Parodos
Καρίων
ἔα τίς ἔσθʼ ὁ προσιὼν οὑτοσί;
Δίκαιος
ἀνὴρ πρότερον μὲν ἄθλιος, νῦν δʼ εὐτυχής.
825
Καρίων
δῆλον ὅτι τῶν χρηστῶν τις, ὡς ἔοικας, εἶ.
ἥκω· μεγάλων γάρ μοὐστὶν ἀγαθῶν αἴτιος.
ἐγὼ γὰρ ἱκανὴν οὐσίαν παρὰ τοῦ πατρὸς
λαβὼν ἐπήρκουν τοῖς δεομένοις τῶν φίλων,
830
εἶναι νομίζων χρήσιμον πρὸς τὸν βίον.
Καρίων
ἦ πού σε ταχέως ἐπέλιπεν τὰ χρήματα.
Καρίων
οὐκοῦν μετὰ ταῦτʼ ἦσθʼ ἄθλιος.
Δίκαιος
κομιδῇ μὲν οὖν. κἀγὼ μὲν ᾤμην οὓς τέως
εὐηργέτησα δεομένους ἕξειν φίλους
835
ὄντως βεβαίους, εἰ δεηθείην ποτέ·
οἱ δʼ ἐξετρέποντο κοὐκ ἐδόκουν ὁρᾶν μʼ ἔτι.
Καρίων
καὶ κατεγέλων δʼ εὖ οἶδʼ ὅτι.
αὐχμὸς γὰρ ὢν τῶν σκευαρίων μʼ ἀπώλεσεν.
Καρίων
ἀλλʼ οὐχὶ νῦν.
840
Δίκαιος
ἀνθʼ ὧν ἐγὼ πρὸς τὸν θεὸν
840
προσευξόμενος ἥκω δικαίως ἐνθάδε.
Καρίων
τὸ τριβώνιον δὲ τί δύναται πρὸς τῶν θεῶν,
ὃ φέρει μετὰ σοῦ τὸ παιδάριον τουτί; φράσον.
Δίκαιος
καὶ τοῦτʼ ἀναθήσων ἔρχομαι πρὸς τὸν θεόν.
Καρίων
μῶν οὖν ἐμυήθης δῆτʼ ἐν αὐτῷ τὰ μεγάλα;
845
Δίκαιος
οὐκ ἀλλʼ ἐνερρίγωσʼ ἔτη τριακαίδεκα.
