Parodos
Συκοφάντης
εἰ μὴ φανεῖται διατριβή τις τῷ βίῳ.
Δίκαιος
οὐδʼ ἂν μεταμάθοις;
Συκοφάντης
οὐδʼ ἂν εἰ δοίης γέ μοι
τὸν Πλοῦτον αὐτὸν καὶ τὸ Βάττου σίλφιον.
925
Δίκαιος
κατάθου ταχέως θοἰμάτιον.
Καρίων
ταῦτα πάντα σοὶ λέγει.
Συκοφάντης
καὶ μὴν προσελθέτω πρὸς ἔμʼ ὑμῶν ἐνθαδὶ
Καρίων
οὐκοῦν ἐκεῖνός εἰμʼ ἐγώ.
Συκοφάντης
οἴμοι τάλας ἀποδύομαι μεθʼ ἡμέραν.
930
Καρίων
σὺ γὰρ ἀξιοῖς τἀλλότρια πράττων ἐσθίειν.
Συκοφάντης
ὁρᾷς ἃ ποιεῖς; ταῦτʼ ἐγὼ μαρτύρομαι.
Δίκαιος
ἀλλʼ οἴχεται φεύγων ὃν ἦγες μάρτυρα.
Συκοφάντης
οἴμοι περιείλημμαι μόνος.
Συκοφάντης
οἴμοι μάλʼ αὖθις.
935
Καρίων
δὸς σύ μοι τὸ τριβώνιον,
935
ἵνʼ ἀμφιέσω τὸν συκοφάντην τουτονί.
Δίκαιος
μὴ δῆθʼ· ἱερὸν γάρ ἐστι τοῦ Πλούτου πάλαι.
Καρίων
ἔπειτα ποῦ κάλλιον ἀνατεθήσεται
ἢ περὶ πονηρὸν ἄνδρα καὶ τοιχωρύχον;
Πλοῦτον δὲ κοσμεῖν ἱματίοις σεμνοῖς πρέπει.
940
Δίκαιος
τοῖς δʼ ἐμβαδίοις τί χρήσεταί τις; εἰπέ μοι.
Καρίων
καὶ ταῦτα πρὸς τὸ μέτωπον αὐτίκα δὴ μάλα
ὥσπερ κοτίνῳ προσπατταλεύσω τουτῳί.
Συκοφάντης
ἄπειμι· γιγνώσκω γὰρ ἥττων ὢν πολὺ
ὑμῶν· ἐὰν δὲ σύζυγον λάβω τινὰ
945
καὶ σύκινον, τοῦτον τὸν ἰσχυρὸν θεὸν