Book 8
92.6
Quum autem hoc quadringentis renuntiatum esset (considebant autem forte in curia), confestim omnes, praeter eos, quibus ea non volentibus erant, parati erant ire ad arma, et Therameni iisque qui cum eo erant, minitabantur. Ille vero, se purgans, dicebat, se paratum esse jam ire cum iis ad Alexiclem custodia liberandum. Et assumpto uno ex imperatoribus, qui cum eo sentiebat, pergebat in Piraeeum; auxilio autem veniebat et Aristarchus, et ex equitibus juniores.
92.7
Erat autem ingens tumultus ac terribilis; nam et qui in urbe erant, jam putabant Piraeeum occupatum, et comprehensum illum morte mulctatum esse, et qui in Piraeeo erant, eos, qui in urbe erant, contra se jamjamque adesse.
92.8
.Egre autem quum et seniores impedirent eos, qui per urbem discurrebant, et ad arma ferebantur, et Thucydides Pharsalius, urbis hospes publicus, adesset, et studiose quibusque obsisteret et inclamaret, ne hostibus prope adhuc insidiantibus patriam perderent, quieverunt , et a manibus mutuo sibi afferendis adstinuerunt.
92.9
Ac Theramenes quidem quum in Piraeum pervenisset (erat antem et ipse imperator), voce tenus gravis armaturae militibus irascebatur; Aristarchus vero, et qui multitudini adversarii erant, indignabantur.
92.10
Sed gravis armaturas milites porro pergebant plerique ad opus, nec mutabant sententiam, et Theramenem interrogabant, numquid ei videretur haec munitio publici boni causa exstrui, et num satius esset eam demoliti. Ille vero, si et illis eam demoliri placeret, sibi quoque placere respondit. Atque liinc e vestigio ascendentes et milies, et multi hominum eorum, qui erant ex Piraeeo, munitionem dejiciebant.
