Pythian 1 ΙΕΡΩΝΙ ΑΙΤΝΑΙῼ ΑΡΜΑΤΙ xml:lang="en"
1
χρυσέα φόρμιγξ, Ἀπόλλωνος καὶ ἰοπλοκάμων
1
σύνδικον Μοισᾶν κτέανον· τᾶς ἀκούει μὲν βάσις, ἀγλαΐας ἀρχά,
1
πείθονται δʼ ἀοιδοὶ σάμασιν,
1
ἁγησιχόρων ὁπόταν προοιμίων ἀμβολὰς τεύχῃς ἐλελιζομένα.
1
καὶ τὸν αἰχματὰν κεραυνὸν σβεννύεις
1
ἀενάου πυρός. εὕδει δʼ ἀνὰ σκάπτῳ Διὸς αἰετός, ὠκεῖαν πτέρυγʼ ἀμφοτέρωθεν χαλάξαις,
1
ἀρχὸς οἰωνῶν, κελαινῶπιν δʼ ἐπί οἱ νεφέλαν
1
ἀγκύλῳ κρατί, γλεφάρων ἁδὺ κλαΐστρον, κατέχευας· ὁ δὲ κνώσσων
1
ὑγρὸν νῶτον αἰωρεῖ, τεαῖς
1
ῥιπαῖσι κατασχόμενος. καὶ γὰρ βιατὰς Ἄρης, τραχεῖαν ἄνευθε λιπὼν
1
ἐγχέων ἀκμάν, ἰαίνει καρδίαν
1
κώματι, κῆλα δὲ καὶ δαιμόνων θέλγει φρένας, ἀμφί τε Λατοίδα σοφίᾳ βαθυκόλπων τε Μοισᾶν.
1
ὅσσα δὲ μὴ πεφίληκε Ζεύς, ἀτύζονται βοὰν
1
Πιερίδων ἀΐοντα, γᾶν τε καὶ πόντον κατʼ ἀμαιμάκετον,
1
ὅς τʼ ἐν αἰνᾷ Ταρτάρῳ κεῖται, θεῶν πολέμιος,
1
Τυφὼς ἑκατοντακάρανος· τόν ποτε
1
Κιλίκιον θρέψεν πολυώνυμον ἄντρον· νῦν γε μὰν
1
ταί θʼ ὑπὲρ Κύμας ἁλιερκέες ὄχθαι
1
Σικελία τʼ αὐτοῦ πιέζει στέρνα λαχνάεντα· κίων δʼ οὐρανία συνέχει,
1
νιφόεσσʼ Αἴτνα, πάνετες χιόνος ὀξείας τιθήνα·
1
τᾶς ἐρεύγονται μὲν ἀπλάτου πυρὸς ἁγνόταται
1
ἐκ μυχῶν παγαί· ποταμοὶ δʼ ἁμέραισιν μὲν προχέοντι ῥόον καπνοῦ
1
αἴθωνʼ· ἀλλʼ ἐν ὄρφναισιν πέτρας
1
φοίνισσα κυλινδομένα φλὸξ ἐς βαθεῖαν φέρει πόντου πλάκα σὺν πατάγῳ.
1
κεῖνο δʼ Ἁφαίστοιο κρουνοὺς ἑρπετὸν
1
δεινοτάτους ἀναπέμπει· τέρας μὲν θαυμάσιον προσιδέσθαι, θαῦμα δὲ καὶ παρεόντων ἀκοῦσαι,
1
οἷον Αἴτνας ἐν μελαμφύλλοις δέδεται κορυφαῖς
1
καὶ πέδῳ, στρωμνὰ δὲ χαράσσοισʼ ἅπαν νῶτον ποτικεκλιμένον κεντεῖ.
1
εἴη, Ζεῦ, τὶν εἴη ἁνδάνειν,