7
Γαιάοχος εὐδίαν ὄπασσεν
7
ἐκ χειμῶνος. ἀείσομαι χαίταν στεφάνοισιν ἁρμόσαις. ὁ δʼ ἀθανάτων μὴ θρασσέτω φθόνος,
7
ὅ τι τερπνὸν ἐφάμερον διώκων
7
ἕκαλος ἔπειμι γῆρας ἔς τε τὸν μόρσιμον
7
αἰῶνα. θνᾴσκομεν γὰρ ὁμῶς ἅπαντες·
7
δαίμων δʼ ἄϊσος· τὰ μακρὰ δʼ εἴ τις
7
παπταίνει, βραχὺς ἐξικέσθαι χαλκόπεδον θεῶν ἕδραν· ὅτι πτερόεις ἔρριψε Πάγασος
7
δεσπόταν ἐθέλοντʼ ἐς οὐρανοῦ σταθμοὺς
7
ἐλθεῖν μεθʼ ὁμάγυριν Βελλεροφόνταν
7
Ζηνός· τὸ δὲ πὰρ δίκαν
7
γλυκὺ πικροτάτα μένει τελευτά.
7
ἄμμι δʼ, ὦ χρυσέᾳ κόμᾳ θάλλων, πόρε, Λοξία,
7
τεαῖσιν ἁμίλλαισιν
7
εὐανθέα καὶ Πυθόϊ στέφανον.
ιστημιαν 8 ΚΛΕΑΝΔΡῼ ΑΙΓΙΝΗΤΗι ΠΑΓΚΡΑΤΙῼ
8
Κλεάνδρῳ τις ἁλικίᾳ τε λύτρον
8
εὔδοξον, ὦ νέοι, καμάτων
8
πατρὸς ἀγλαὸν Τελεσάρχου παρὰ πρόθυρον ἰὼν ἀνεγειρέτω
8
κῶμον, Ἰσθμιάδος τε νίκας ἄποινα, καὶ Νεμέᾳ
8
ἀέθλων ὅτι κράτος ἐξεῦρε. τῷ καὶ ἐγώ, καίπερ ἀχνύμενος θυμόν, αἰτέομαι χρυσέαν καλέσαι Μοῖσαν. ἐκ μεγάλων δὲ πενθ έω ν λυθέντες
8
μήτʼ ἐν ὀρφανίᾳ πέσωμεν στεφάνων,
8
μήτε κάδεα θεράπευε· παυσάμενοι δʼ ἀπρήκτων κακῶν
8
γλυκύ τι δαμωσόμεθα καὶ μετὰ πόνον·
8
ἐπειδὴ τὸν ὑπὲρ κεφαλᾶς
8
τὸν Ταντάλου λίθον παρά τις ἔτρεψεν ἄμμι θεός,
8
ἀτόλματον Ἑλλάδι μόχθον. ἀλλά
8
μοι δεῖμα μὲν παροιχόμενον
8
καρτερὰν ἔπαυσε μέριμναν· τὸ δὲ πρὸ ποδὸς ἄρειον ἀεὶ σκοπεῖν
8
χρῆμα πᾶν. δόλιος γὰρ αἰὼν ἐπʼ ἀνδράσι κρέμαται,
8
ἑλίσσων βίου πόρον· ἰατὰ δʼ ἔστι βροτοῖς σύν γʼ ἐλευθερίᾳ καὶ τά. χρὴ δʼ ἀγαθὰν ἐλπίδʼ ἀνδρὶ μέλειν· χρὴ δʼ ἐν ἑπταπύλοισι Θήβαις τραφέντα
