Σοφιστής

Lines

216 – 217 217 – 218 218 – 219 219 – 220 220 – 221 221 – 222 222 – 223 223 – 224 224 – 225 225 – 226 226 – 227 227 – 228 228 – 229 229 – 230 230 – 231 231 – 232 232 – 233 233 – 234 234 – 235 235 – 237 237 – 238 238 – 239 239 – 240 240 – 240 241 – 241 242 – 242 243 – 243 243 – 244 244 – 245 245 – 246 246 – 247 247 – 248 248 – 249 249 – 250 250 – 251 251 – 252 252 – 253 253 – 254 254 – 255 255 – 256 256 – 257 257 – 257 257 – 258 259 – 259 259 – 260 261 – 261 261 – 262 262 – 263 263 – 264 264 – 265 265 – 266 266 – 267 267 – 268 268 – 268

İngilizce Yunanca

261 ΞΕ. ὅπερ ᾠήθην ὑπολαβόντα σε προσομολογεῖν. ἔστι γὰρ ἡμῖν που τῶν τῇ φωνῇ περὶ τὴν οὐσίαν δηλωμάτων διττὸν γένος.

261 ΘΕΑΙ. πῶς;

262 ΞΕ. τὸ μὲν ὀνόματα, τὸ δὲ ῥήματα κληθέν.

262 ΘΕΑΙ. εἰπὲ ἑκάτερον.

262 ΞΕ. τὸ μὲν ἐπὶ ταῖς πράξεσιν ὂν δήλωμα ῥῆμά που λέγομεν.

262 ΘΕΑΙ. ναί.

262 ΞΕ. τὸ δέ γʼ ἐπʼ αὐτοῖς τοῖς ἐκείνας πράττουσι σημεῖον τῆς φωνῆς ἐπιτεθὲν ὄνομα.

262 ΘΕΑΙ. κομιδῇ μὲν οὖν.

262 ΞΕ. οὐκοῦν ἐξ ὀνομάτων μὲν μόνων συνεχῶς λεγομένων οὐκ ἔστι ποτὲ λόγος, οὐδʼ αὖ ῥημάτων χωρὶς ὀνομάτων λεχθέντων.

262 ΘΕΑΙ. ταῦτʼ οὐκ ἔμαθον.

262 ΞΕ. δῆλον γὰρ ὡς πρὸς ἕτερόν τι βλέπων ἄρτι συνωμολόγεις· ἐπεὶ τοῦτʼ αὐτὸ ἐβουλόμην εἰπεῖν, ὅτι συνεχῶς ὧδε λεγόμενα ταῦτα οὐκ ἔστι λόγος.

262 ΘΕΑΙ. πῶς;

262 ΞΕ. οἷον βαδίζει τρέχει καθεύδει, καὶ τἆλλα ὅσα πράξεις σημαίνει ῥήματα, κἂν πάντα τις ἐφεξῆς αὔτʼ εἴπῃ, λόγον οὐδέν τι μᾶλλον ἀπεργάζεται.

262 ΘΕΑΙ. πῶς γάρ;

262 ΞΕ. οὐκοῦν καὶ πάλιν ὅταν λέγηται λέων ἔλαφος ἵππος, ὅσα τε ὀνόματα τῶν τὰς πράξεις αὖ πραττόντων ὠνομάσθη, καὶ κατὰ ταύτην δὴ τὴν συνέχειαν οὐδείς πω συνέστη λόγος· οὐδεμίαν γὰρ οὔτε οὕτως οὔτʼ ἐκείνως πρᾶξιν οὐδʼ ἀπραξίαν οὐδὲ οὐσίαν ὄντος οὐδὲ μὴ ὄντος δηλοῖ τὰ φωνηθέντα, πρὶν ἄν τις τοῖς ὀνόμασι τὰ ῥήματα κεράσῃ. τότε δʼ ἥρμοσέν τε καὶ λόγος ἐγένετο εὐθὺς ἡ πρώτη συμπλοκή, σχεδὸν τῶν λόγων ὁ πρῶτός τε καὶ σμικρότατος.

262 ΘΕΑΙ. πῶς ἄρʼ ὧδε λέγεις;

262 ΞΕ. ὅταν εἴπῃ τις· ἄνθρωπος μανθάνει, λόγον εἶναι φῂς τοῦτον ἐλάχιστόν τε καὶ πρῶτον;

262 ΘΕΑΙ. ἔγωγε.

262 ΞΕ. δηλοῖ γὰρ ἤδη που τότε περὶ τῶν ὄντων ἢ γιγνομένων ἢ γεγονότων ἢ μελλόντων, καὶ οὐκ ὀνομάζει μόνον ἀλλά τι περαίνει, συμπλέκων τὰ ῥήματα τοῖς ὀνόμασι. διὸ λέγειν τε αὐτὸν ἀλλʼ οὐ μόνον ὀνομάζειν εἴπομεν, καὶ δὴ καὶ τῷ πλέγματι τούτῳ τὸ ὄνομα ἐφθεγξάμεθα λόγον.

262 ΘΕΑΙ. ὀρθῶς.

262 ΞΕ. οὕτω δὴ καθάπερ τὰ πράγματα τὰ μὲν ἀλλήλοις ἥρμοττεν, τὰ δʼ οὔ, καὶ περὶ τὰ τῆς φωνῆς αὖ σημεῖα τὰ μὲν οὐχ ἁρμόττει, τὰ δὲ ἁρμόττοντα αὐτῶν λόγον ἀπηργάσατο.

262 ΘΕΑΙ. παντάπασι μὲν οὖν.

262 ΞΕ. ἔτι δὴ σμικρὸν τόδε.

262 ΘΕΑΙ. τὸ ποῖον;

262 ΞΕ. λόγον ἀναγκαῖον, ὅτανπερ ᾖ, τινὸς εἶναι λόγον, μὴ δὲ τινὸς ἀδύνατον.

262 ΘΕΑΙ. οὕτως.

262 ΞΕ. οὐκοῦν καὶ ποιόν τινα αὐτὸν εἶναι δεῖ;

262 ΘΕΑΙ. πῶς δʼ οὔ;

← Previous 47 / 54 Next →

Şifre Yenileme