Φαῖδρος

Lines

227 – 228 228 – 229 229 – 230 230 – 230 231 – 231 232 – 232 233 – 233 234 – 234 235 – 235 236 – 236 236 – 237 237 – 237 238 – 238 239 – 239 240 – 240 241 – 241 241 – 242 242 – 243 243 – 243 244 – 244 245 – 245 246 – 246 247 – 247 248 – 248 249 – 249 250 – 250 251 – 251 252 – 252 253 – 253 254 – 254 255 – 255 256 – 256 257 – 257 258 – 258 259 – 259 260 – 260 260 – 261 261 – 262 262 – 263 263 – 264 264 – 265 266 – 266 266 – 268 268 – 268 269 – 269 270 – 270 271 – 271 272 – 272 272 – 273 273 – 274 274 – 275 275 – 276 276 – 277 277 – 277 278 – 278 278 – 279

İngilizce Yunanca

236 ΦΑΙ. οὔκ, ἀλλὰ καὶ δὴ λέγω· ὁ δέ μοι λόγος ὅρκος ἔσται. ὄμνυμι γάρ σοι—τίνα μέντοι, τίνα θεῶν; ἢ βούλει τὴν πλάτανον ταυτηνί; —ἦ μήν, ἐάν μοι μὴ εἴπῃς τὸν λόγον ἐναντίον αὐτῆς ταύτης, μηδέποτέ σοι ἕτερον λόγον μηδένα μηδενὸς μήτε ἐπιδείξειν μήτε ἐξαγγελεῖν.

236 ΣΩ. βαβαῖ, ὦ μιαρέ, ὡς εὖ ἀνηῦρες τὴν ἀνάγκην ἀνδρὶ φιλολόγῳ ποιεῖν ὃ ἂν κελεύῃς.

236 ΦΑΙ. τί δῆτα ἔχων στρέφῃ;

236 ΣΩ. οὐδὲν ἔτι, ἐπειδὴ σύ γε ταῦτα ὀμώμοκας. πῶς γὰρ ἂν οἷός τʼ εἴην τοιαύτης θοίνης ἀπέχεσθαι;

237 ΦΑΙ. λέγε δή.

237 ΣΩ. οἶσθʼ οὖν ὡς ποιήσω;

237 ΦΑΙ. τοῦ πέρι;

237 ΣΩ. ἐγκαλυψάμενος ἐρῶ, ἵνʼ ὅτι τάχιστα διαδράμω τὸν λόγον καὶ μὴ βλέπων πρὸς σὲ ὑπʼ αἰσχύνης διαπορῶμαι.

237 ΦΑΙ. λέγε μόνον, τὰ δʼ ἄλλα ὅπως βούλει ποίει.