Γοργίας

Lines

447 – 448 448 – 449 449 – 450 450 – 451 451 – 451 452 – 452 452 – 453 453 – 454 454 – 455 455 – 456 456 – 456 457 – 457 458 – 459 459 – 459 459 – 460 460 – 461 461 – 462 462 – 463 463 – 464 464 – 464 465 – 465 466 – 466 467 – 467 468 – 468 468 – 469 469 – 470 470 – 471 471 – 471 472 – 472 472 – 473 473 – 474 474 – 475 475 – 476 476 – 477 477 – 477 477 – 478 478 – 479 479 – 480 480 – 481 481 – 481 482 – 482 482 – 482 483 – 483 484 – 484 485 – 485 486 – 486 487 – 487 488 – 488 488 – 489 489 – 490 490 – 491 491 – 492 492 – 492 493 – 493 494 – 494 494 – 495 495 – 496 496 – 497 497 – 498 498 – 499 499 – 500 500 – 500 501 – 501 501 – 502 502 – 503 503 – 504 504 – 505 505 – 506 506 – 507 507 – 507 508 – 508 509 – 509 509 – 510 510 – 511 511 – 511 512 – 512 513 – 513 514 – 514 514 – 515 515 – 516 516 – 517 517 – 517 518 – 518 519 – 519 519 – 520 520 – 521 521 – 522 522 – 522 523 – 523 524 – 524 525 – 525 526 – 526 527 – 527

Yunanca

466 ΣΩ. ἐὰν μὲν οὖν καὶ ἐγὼ σοῦ ἀποκρινομένου μὴ ἔχω ὅτι χρήσωμαι, ἀπότεινε καὶ σὺ λόγον, ἐὰν δὲ ἔχω, ἔα με χρῆσθαι· δίκαιον γάρ. καὶ νῦν ταύτῃ τῇ ἀποκρίσει εἴ τι ἔχεις χρῆσθαι, χρῶ.

466 ΠΩΛ. τί οὖν φῄς; κολακεία δοκεῖ σοι εἶναι ἡ ῥητορική;

466 ΣΩ. κολακείας μὲν οὖν ἔγωγε εἶπον μόριον. ἀλλʼ οὐ μνημονεύεις τηλικοῦτος ὤν, ὦ Πῶλε; τί τάχα δράσεις;

466 ΠΩΛ. ἆρʼ οὖν δοκοῦσί σοι ὡς κόλακες ἐν ταῖς πόλεσι φαῦλοι νομίζεσθαι οἱ ἀγαθοὶ ῥήτορες;

466 ΣΩ. ἐρώτημα τοῦτʼ ἐρωτᾷς ἢ λόγου τινὸς ἀρχὴν λέγεις;

466 ΠΩΛ. ἐρωτῶ ἔγωγε.

466 ΣΩ. οὐδὲ νομίζεσθαι ἔμοιγε δοκοῦσιν.

466 ΠΩΛ. πῶς οὐ νομίζεσθαι; οὐ μέγιστον δύνανται ἐν ταῖς πόλεσιν;

466 ΣΩ. οὔκ, εἰ τὸ δύνασθαί γε λέγεις ἀγαθόν τι εἶναι τῷ δυναμένῳ.

466 ΠΩΛ. ἀλλὰ μὴν λέγω γε.

466 ΣΩ. ἐλάχιστον τοίνυν μοι δοκοῦσι τῶν ἐν τῇ πόλει δύνασθαι οἱ ῥήτορες.

466 ΠΩΛ. τί δέ; οὐχ, ὥσπερ οἱ τύραννοι, ἀποκτεινύασίν τε ὃν ἂν βούλωνται, καὶ ἀφαιροῦνται χρήματα καὶ ἐκβάλλουσιν ἐκ τῶν πόλεων ὃν ἂν δοκῇ αὐτοῖς;

466 ΣΩ. νὴ τὸν κύνα, ἀμφιγνοῶ μέντοι, ὦ Πῶλε, ἐφʼ ἑκάστου ὧν λέγεις πότερον αὐτὸς ταῦτα λέγεις καὶ γνώμην σαυτοῦ ἀποφαίνῃ, ἢ ἐμὲ ἐρωτᾷς.

466 ΠΩΛ. ἀλλʼ ἔγωγε σὲ ἐρωτῶ.

466 ΣΩ. εἶεν, ὦ φίλε· ἔπειτα δύο ἅμα με ἐρωτᾷς;

466 ΠΩΛ. πῶς δύο;

466 ΣΩ. οὐκ ἄρτι οὕτω πως ἔλεγες· ἦ οὐχὶ ἀποκτεινύασιν οἱ ῥήτορες οὓς ἂν βούλωνται, ὥσπερ οἱ τύραννοι, καὶ χρήματα ἀφαιροῦνται καὶ ἐξελαύνουσιν ἐκ τῶν πόλεων ὃν ἂν δοκῇ αὐτοῖς;

466 ΠΩΛ. ἔγωγε.

466 ΣΩ. λέγω τοίνυν σοι ὅτι δύο ταῦτʼ ἐστιν τὰ ἐρωτήματα, καὶ ἀποκρινοῦμαί γέ σοι πρὸς ἀμφότερα. φημὶ γάρ, ὦ Πῶλε, ἐγὼ καὶ τοὺς ῥήτορας καὶ τοὺς τυράννους δύνασθαι μὲν ἐν ταῖς πόλεσιν σμικρότατον, ὥσπερ νυνδὴ ἔλεγον· οὐδὲν γὰρ ποιεῖν ὧν βούλονται ὡς ἔπος εἰπεῖν, ποιεῖν μέντοι ὅτι ἂν αὐτοῖς δόξῃ βέλτιστον εἶναι.

466 ΠΩΛ. οὐκοῦν τοῦτο ἔστιν τὸ μέγα δύνασθαι;

466 ΣΩ. οὔχ, ὥς γέ φησιν πῶλος.

466 ΠΩΛ. ἐγὼ οὔ φημι; φημὶ μὲν οὖν ἔγωγε.

466 ΣΩ. μὰ τὸν—οὐ σύ γε, ἐπεὶ τὸ μέγα δύνασθαι ἔφης ἀγαθὸν εἶναι τῷ δυναμένῳ.

466 ΠΩΛ. φημὶ γὰρ οὖν.

466 ΣΩ. ἀγαθὸν οὖν οἴει εἶναι, ἐάν τις ποιῇ ταῦτα ἃ ἂν δοκῇ αὐτῷ βέλτιστα εἶναι, νοῦν μὴ ἔχων; καὶ τοῦτο καλεῖς σὺ μέγα δύνασθαι;

466 ΠΩΛ. οὐκ ἔγωγε.

← Previous 22 / 93 Next →

Şifre Yenileme