Γοργίας

Lines

447 – 448 448 – 449 449 – 450 450 – 451 451 – 451 452 – 452 452 – 453 453 – 454 454 – 455 455 – 456 456 – 456 457 – 457 458 – 459 459 – 459 459 – 460 460 – 461 461 – 462 462 – 463 463 – 464 464 – 464 465 – 465 466 – 466 467 – 467 468 – 468 468 – 469 469 – 470 470 – 471 471 – 471 472 – 472 472 – 473 473 – 474 474 – 475 475 – 476 476 – 477 477 – 477 477 – 478 478 – 479 479 – 480 480 – 481 481 – 481 482 – 482 482 – 482 483 – 483 484 – 484 485 – 485 486 – 486 487 – 487 488 – 488 488 – 489 489 – 490 490 – 491 491 – 492 492 – 492 493 – 493 494 – 494 494 – 495 495 – 496 496 – 497 497 – 498 498 – 499 499 – 500 500 – 500 501 – 501 501 – 502 502 – 503 503 – 504 504 – 505 505 – 506 506 – 507 507 – 507 508 – 508 509 – 509 509 – 510 510 – 511 511 – 511 512 – 512 513 – 513 514 – 514 514 – 515 515 – 516 516 – 517 517 – 517 518 – 518 519 – 519 519 – 520 520 – 521 521 – 522 522 – 522 523 – 523 524 – 524 525 – 525 526 – 526 527 – 527

Yunanca

495 ΣΩ. οὐχ ὁμολογεῖ· οἶμαι δέ γε οὐδὲ Καλλικλῆς, ὅταν αὐτὸς αὑτὸν θεάσηται ὀρθῶς. εἰπὲ γάρ μοι, τοὺς εὖ πράττοντας τοῖς κακῶς πράττουσιν οὐ τοὐναντίον ἡγῇ πάθος πεπονθέναι;

495 ΚΑΛ. ἔγωγε.

495 ΣΩ. ἆρʼ οὖν, εἴπερ ἐναντία ἐστὶν ταῦτα ἀλλήλοις, ἀνάγκη περὶ αὐτῶν ἔχειν ὥσπερ περὶ ὑγιείας ἔχει καὶ νόσου; οὐ γὰρ ἅμα δήπου ὑγιαίνει τε καὶ νοσεῖ ὁ ἄνθρωπος, οὐδὲ ἅμα ἀπαλλάττεται ὑγιείας τε καὶ νόσου.

495 ΚΑΛ. πῶς λέγεις;

496 ΣΩ. οἷον περὶ ὅτου βούλει τοῦ σώματος ἀπολαβὼν σκόπει. νοσεῖ που ἄνθρωπος ὀφθαλμούς, ᾧ ὄνομα ὀφθαλμία;

496 ΚΑΛ. πῶς γὰρ οὔ;

496 ΣΩ. οὐ δήπου καὶ ὑγιαίνει γε ἅμα τοὺς αὐτούς;

496 ΚΑΛ. οὐδʼ ὁπωστιοῦν.

496 ΣΩ. τί δὲ ὅταν τῆς ὀφθαλμίας ἀπαλλάττηται; ἆρα τότε καὶ τῆς ὑγιείας ἀπαλλάττεται τῶν ὀφθαλμῶν καὶ τελευτῶν ἅμα ἀμφοτέρων ἀπήλλακται;

496 ΚΑΛ. ἥκιστά γε.

496 ΣΩ. θαυμάσιον γὰρ οἶμαι καὶ ἄλογον γίγνεται· ἦ γάρ;

496 ΚΑΛ. σφόδρα γε.

496 ΣΩ. ἀλλʼ ἐν μέρει οἶμαι ἑκάτερον καὶ λαμβάνει καὶ ἀπολλύει;

496 ΚΑΛ. φημί.

496 ΣΩ. οὐκοῦν καὶ ἰσχὺν καὶ ἀσθένειαν ὡσαύτως;

496 ΚΑΛ. ναί.

496 ΣΩ. καὶ τάχος καὶ βραδυτῆτα;

496 ΚΑΛ. πάνυ γε.

496 ΣΩ. ἦ καὶ τἀγαθὰ καὶ τὴν εὐδαιμονίαν καὶ τἀναντία τούτων, κακά τε καὶ ἀθλιότητα, ἐν μέρει λαμβάνει καὶ ἐν μέρει ἀπαλλάττεται ἑκατέρου;

496 ΚΑΛ. πάντως δήπου.

496 ΣΩ. ἐὰν εὕρωμεν ἄρα ἄττα ὧν ἅμα τε ἀπαλλάττεται ἄνθρωπος καὶ ἅμα ἔχει, δῆλον ὅτι ταῦτά γε οὐκ ἂν εἴη τό τε ἀγαθὸν καὶ τὸ κακόν. ὁμολογοῦμεν ταῦτα; καὶ εὖ μάλα σκεψάμενος ἀποκρίνου.

496 ΚΑΛ. ἀλλʼ ὑπερφυῶς ὡς ὁμολογῶ.

496 ΣΩ. ἴθι δὴ ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὡμολογημένα. τὸ πεινῆν ἔλεγες πότερον ἡδὺ ἢ ἀνιαρὸν εἶναι; αὐτὸ λέγω τὸ πεινῆν.

496 ΚΑΛ. ἀνιαρὸν ἔγωγε· τὸ μέντοι πεινῶντα ἐσθίειν ἡδὺ λέγω.

496 ΣΩ. μανθάνω· ἀλλʼ οὖν τό γε πεινῆν αὐτὸ ἀνιαρόν. ἢ οὐχί;

496 ΚΑΛ. φημί.

496 ΣΩ. οὐκοῦν καὶ τὸ διψῆν;

496 ΚΑΛ. σφόδρα γε.

496 ΣΩ. πότερον οὖν ἔτι πλείω ἐρωτῶ, ἢ ὁμολογεῖς ἅπασαν ἔνδειαν καὶ ἐπιθυμίαν ἀνιαρὸν εἶναι;

496 ΚΑΛ. ὁμολογῶ, ἀλλὰ μὴ ἐρώτα.

← Previous 57 / 93 Next →

Şifre Yenileme