497
ΣΩ. οὐκοῦν καὶ τῶν λυπῶν καὶ τῶν ἡδονῶν ἅμα παύεται;
497
ΚΑΛ. ναί.
497
ΣΩ. ἀλλὰ μὴν τῶν ἀγαθῶν γε καὶ κακῶν οὐχ ἅμα παύεται, ὡς σὺ ὡμολόγεις· νῦν δὲ οὐχ ὁμολογεῖς;
497
ΚΑΛ. ἔγωγε· τί οὖν δή;
497
ΣΩ. ὅτι οὐ τὰ αὐτὰ γίγνεται, ὦ φίλε, τἀγαθὰ τοῖς ἡδέσιν οὐδὲ τὰ κακὰ τοῖς ἀνιαροῖς. τῶν μὲν γὰρ ἅμα παύεται, τῶν δὲ οὔ, ὡς ἑτέρων ὄντων· πῶς οὖν ταὐτὰ ἂν εἴη τὰ ἡδέα τοῖς ἀγαθοῖς ἢ τὰ ἀνιαρὰ τοῖς κακοῖς; ἐὰν δὲ βούλῃ, καὶ τῇδε ἐπίσκεψαι (οἶμαι γάρ σοι οὐδὲ ταύτῃ ὁμολογεῖσθαι· ἄθρει δέ) τοὺς ἀγαθοὺς οὐχὶ ἀγαθῶν παρουσίᾳ ἀγαθοὺς καλεῖς, ὥσπερ τοὺς καλοὺς οἷς ἂν κάλλος παρῇ;
497
ΚΑΛ. ἔγωγε.
497
ΣΩ. τί δέ; ἀγαθοὺς ἄνδρας καλεῖς ἄφρονας καὶ δειλούς; οὐ γὰρ ἄρτι γε, ἀλλὰ τοὺς ἀνδρείους καὶ φρονίμους ἔλεγες· ἢ οὐ τούτους ἀγαθοὺς καλεῖς;
497
ΚΑΛ. πάνυ μὲν οὖν.
497
ΣΩ. τί δέ; παῖδα ἀνόητον χαίροντα ἤδη εἶδες;
497
ΚΑΛ. ἔγωγε.
497
ΣΩ. ἄνδρα δὲ οὔπω εἶδες ἀνόητον χαίροντα;
497
ΚΑΛ. οἶμαι ἔγωγε· ἀλλὰ τί τοῦτο;
497
ΣΩ. οὐδέν· ἀλλʼ ἀποκρίνου.
497
ΚΑΛ. εἶδον.
498
ΣΩ. τί δέ; νοῦν ἔχοντα λυπούμενον καὶ χαίροντα;
498
ΚΑΛ. φημί.
498
ΣΩ. πότεροι δὲ μᾶλλον χαίρουσι καὶ λυποῦνται, οἱ φρόνιμοι ἢ οἱ ἄφρονες;
498
ΚΑΛ. οἶμαι ἔγωγε οὐ πολύ τι διαφέρειν.
498
ΣΩ. ἀλλʼ ἀρκεῖ καὶ τοῦτο. ἐν πολέμῳ δὲ ἤδη εἶδες ἄνδρα δειλόν;
498
ΚΑΛ. πῶς γὰρ οὔ;
498
ΣΩ. τί οὖν; ἀπιόντων τῶν πολεμίων πότεροί σοι ἐδόκουν μᾶλλον χαίρειν, οἱ δειλοὶ ἢ οἱ ἀνδρεῖοι;
498
ΚΑΛ. ἀμφότεροι ἔμοιγε μᾶλλον· εἰ δὲ μή, παραπλησίως γε.
498
ΣΩ. οὐδὲν διαφέρει. χαίρουσιν δʼ οὖν καὶ οἱ δειλοί;
498
ΚΑΛ. σφόδρα γε.
498
ΣΩ. καὶ οἱ ἄφρονες, ὡς ἔοικεν.
498
ΚΑΛ. ναί.
498
ΣΩ. προσιόντων δὲ οἱ δειλοὶ μόνον λυποῦνται ἢ καὶ οἱ ἀνδρεῖοι;
498
ΚΑΛ. ἀμφότεροι.
498
ΣΩ. ἆρα ὁμοίως;
498
ΚΑΛ. μᾶλλον ἴσως οἱ δειλοί.