Thesauros Literature Tragedy Ἄλκηστις

Ἄλκηστις

Ἄλκηστις Euripides

Stasimon 4

[Episode]
εὐεργετῆσαι φῶτα γενναῖος γεγώς. 860
[Choral]
ἰώ, στυγναὶ
Ἄδμητος
πρόσοδοι, στυγναὶ δ’ ὄψεις χήρων
 
μελάθρων. ἰώ μοί μοι. αἶ αἶ.
 
ποῖ βῶ; ποῖ στῶ; τί λέγω; τί δὲ μή;
 
πῶς ἂν ὀλοίμαν;
 
ἦ βαρυδαίμονα μήτηρ μ’ ἔτεκεν. 865
 
ζηλῶ φθιμένους, κείνων ἔραμαι,
 
κεῖν’ ἐπιθυμῶ δώματα ναίειν.
 
οὔτε γὰρ αὐγὰς χαίρω προσορῶν
 
οὔτ’ ἐπὶ γαίας πόδα πεζεύων·
 
τοῖον ὅμηρόν μ’ ἀποσυλήσας 870
 
Ἅιδῃ Θάνατος παρέδωκεν.
[Choral 1]
—πρόβα, πρόβα· βᾶθι κεῦθος οἴκων.
Ἄδμητος
αἰαῖ.
Χορός
—πέπονθας ἄξι’ αἰαγμάτων.
Ἄδμητος
ἒ ἔ.
Χορός
—δι’ ὀδύνας ἔβας, σάφ’ οἶδα . . .
Ἄδμητος
φεῦ φεῦ.
Χορός
—τὰν νέρθε δ’ οὐδὲν ὠφελεῖς. 875
Ἄδμητος
ἰώ μοί μοι. 875
Χορός
—τὸ μήποτ’ εἰσιδεῖν φιλίας ἀλόχου
 
πρόσωπόν ἄντα λυπρόν.
[Choral]
ἔμνησας ὅ μου φρένας ἥλκωσεν·
Ἄδμητος
τί γὰρ ἀνδρὶ κακὸν μεῖζον ἁμαρτεῖν
 
πιστῆς ἀλόχου; μή ποτε γήμας 880
 
ὤφελον οἰκεῖν μετὰ τῆσδε δόμους.
 
ζηλῶ δ’ ἀγάμους ἀτέκνους τε βροτῶν·
 
μία γὰρ ψυχή, τῆς ὑπεραλγεῖν
 
μέτριον ἄχθος·
← Önceki Stasimon 4 · 5 / 9 Sonraki →

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme