Stasimon 4
[Choral 1]
ἐλθεῖν, οὐ σφαγίων κλύει.
975
Χορός
μή μοι, πότνια, μείζων
καὶ τὸν ἐν Χαλύβοις δαμάζεις σὺ βίᾳ σίδαρον,
980
οὐδέ τις ἀποτόμου λήματός ἐστιν αἰδώς.
[Choral 2]
καὶ σ’ ἐν ἀφύκτοισι χερῶν εἷλε θεὰ δεσμοῖς.
Χορός
τόλμα δʼ· οὐ γὰρ ἀνάξεις ποτ’ ἔνερθεν
985
κλαίων τοὺς φθιμένους ἄνω.
καὶ θεῶν σκότιοι φθίνουσι
φίλα μὲν ὅτ’ ἦν μεθ’ ἡμῶν,
φίλα δὲ καὶ θανοῦσ’ ἔσται,
γενναιοτάταν δὲ πασᾶν ἐζεύξω κλισίαις ἄκοιτιν.
μηδὲ νεκρῶν ὡς φθιμένων χῶμα νομιζέσθω
995
τύμβος σᾶς ἀλόχου, θεοῖσι δ’ ὁμοίως
καί τις δοχμίαν κέλευθον
1000
Αὕτα ποτὲ προύθαν’ ἀνδρός,
νῦν δ’ ἐστὶ μάκαιρα δαίμων·
χαῖρʼ, ὦ πότνι’, εὖ δὲ δοίης. τοῖαί νιν προσεροῦσι
