Stasimon 2
[Episode 1]
παιᾶνα τῷ κάτωθεν ἀσπόνδῳ θεῷ.
Ἄδμητος
πᾶσιν δὲ Θεσσαλοῖσιν ὧν ἐγὼ κρατῶ
425
πένθους γυναικὸς τῆσδε κοινοῦσθαι λέγω
κουρᾷ ξυρήκει καὶ μελαμπέπλῳ στολῇ·
τέθριππά θ’ οἳ ζεύγνυσθε καὶ μονάμπυκας
πώλους, σιδήρῳ τέμνετ’ αὐχένων φόβην.
αὐλῶν δὲ μὴ κατ’ ἄστυ, μὴ λύρας κτύπος
430
ἔστω σελήνας δώδεκ’ ἐκπληρουμένας·
οὐ γάρ τιν’ ἄλλον φίλτερον θάψω νεκρὸν
τοῦδ’ οὐδ’ ἀμείνον’ εἰς ἔμʼ· ἀξία δέ μοι
τιμῆς, ἐπεὶ τέθνηκεν ἀντ’ ἐμοῦ μόνη.
[Choral 1]
ὦ Πελίου θύγατερ,
435
Χορός
χαίρουσά μοι εἰν Ἀίδαο δόμοις
τὸν ἀνάλιον οἶκον οἰκετεύοις.
ἴστω δ’ Ἀίδας ὁ μελαγχαίτας θεὸς ὅς τ’ ἐπὶ κώπᾳ
πολὺ δὴ πολὺ δὴ γυναῖκ’ ἀρίσταν
μέλψουσι καθ’ ἑπτάτονόν τ’ ὀρείαν
χέλυν ἔν τ’ ἀλύροις κλέοντες ὕμνοις,
Σπάρτᾳ κύκλος ἁνίκα Καρνείου περινίσσεται ὥρας
λιπαραῖσί τ’ ἐν ὀλβίαις Ἀθάναις.
τοίαν ἔλιπες θανοῦσα μολ-
[Choral 2]
εἴθ’ ἐπ’ ἐμοὶ μὲν εἴη,
455
