Epeisodion 3
Ἡρακλῆς
ξένοι, Φεραίας τῆσδε κωμῆται χθονός,
Ἄδμητον ἐν δόμοισιν ἆρα κιγχάνω;
Χορός
ἔστ’ ἐν δόμοισι παῖς Φέρητος, Ἡράκλεις.
ἀλλ’ εἰπὲ χρεία τίς σε Θεσσαλῶν χθόνα
πέμπει, Φεραῖον ἄστυ προσβῆναι τόδε.
480
Ἡρακλῆς
Τιρυνθίῳ πράσσω τιν’ Εὐρυσθεῖ πόνον.
Χορός
καὶ ποῖ πορεύῃ; τῷ προσέζευξαι πλάνῳ;
Ἡρακλῆς
Θρῃκὸς τέτρωρον ἅρμα Διομήδους μέτα.
Χορός
πῶς οὖν δυνήσῃ; μῶν ἄπειρος εἶ ξένου;
Ἡρακλῆς
ἄπειρος· οὔπω Βιστόνων ἦλθον χθόνα.
485
Χορός
οὐκ ἔστιν ἵππων δεσπόσαι σ’ ἄνευ μάχης.
Ἡρακλῆς
ἀλλ’ οὐδ’ ἀπειπεῖν μὴν πόνους οἷόν τ’ ἐμοί.
Χορός
κτανὼν ἄρ’ ἥξεις ἢ θανὼν αὐτοῦ μενεῖς.
Ἡρακλῆς
οὐ τόνδ’ ἀγῶνα πρῶτον ἂν δράμοιμ’ ἐγώ.
Χορός
τί δ’ ἂν κρατήσας δεσπότην πλέον λάβοις;
490
Ἡρακλῆς
πώλους ἀπάξω κοιράνῳ Τιρυνθίῳ.
Χορός
οὐκ εὐμαρὲς χαλινὸν ἐμβαλεῖν γνάθοις.
Ἡρακλῆς
εἰ μή γε πῦρ πνέουσι μυκτήρων ἄπο.
Χορός
ἀλλ’ ἄνδρας ἀρταμοῦσι λαιψηραῖς γνάθοις.
Ἡρακλῆς
θηρῶν ὀρείων χόρτον, οὐχ ἵππων, λέγεις.
495
Χορός
φάτνας ἴδοις ἂν αἵμασιν πεφυρμένας.
Ἡρακλῆς
τίνος δ’ ὁ θρέψας παῖς πατρὸς κομπάζεται;
Χορός
Ἄρεος, ζαχρύσου Θρῃκίας πέλτης ἄναξ.
Ἡρακλῆς
καὶ τόνδε τοὐμοῦ δαίμονος πόνον λέγεις·
σκληρὸς γὰρ αἰεὶ καὶ πρὸς αἶπος ἔρχεται·
500
εἰ χρή με παισὶν οἷς Ἄρης ἐγείνατο
μάχην συνάψαι, πρῶτα μὲν Λυκάονι,
αὖθις δὲ Κύκνῳ, τόνδε δ’ ἔρχομαι τρίτον
ἀγῶνα πώλοις δεσπότῃ τε συμβαλῶν.
ἀλλ’ οὔτις ἔστιν ὃς τὸν Ἀλκμήνης γόνον
505
