Stasimon 4
[Episode]
οὐχ ὧδε φαύλως αὔτʼ ἐγὼ μετέρχομαι,
Ἴων
ἀλλʼ ἱστορήσω Φοῖβον εἰσελθὼν δόμους,
εἴτʼ εἰμὶ θνητοῦ πατρὸς εἴτε Λοξίου.
ἔα· τίς οἴκων θυοδόκων ὑπερτελὴς
ἀντήλιον πρόσωπον ἐκφαίνει θεῶν;
1550
φεύγωμεν, ὦ τεκοῦσα, μὴ τὰ δαιμόνων
ὁρῶμεν — εἰ μὴ καιρός ἐσθʼ ἡμᾶς ὁρᾶν.
Ἀθήνα
μὴ φεύγετʼ· οὐ γὰρ πολεμίαν με φεύγετε,
ἀλλʼ ἔν τʼ Ἀθήναις κἀνθάδʼ οὖσαν εὐμενῆ.
ἐπώνυμος δὲ σῆς ἀφικόμην χθονὸς
1555
Παλλάς, δρόμῳ σπεύσασʼ Ἀπόλλωνος πάρα,
ὃς ἐς μὲν ὄψιν σφῷν μολεῖν οὐκ ἠξίου,
μὴ τῶν πάροιθε μέμψις ἐς μέσον μόλῃ,
ἡμᾶς δὲ πέμπει τοὺς λόγους ὑμῖν φράσαι·
ὡς ἥδε τίκτει σʼ ἐξ Ἀπόλλωνος πατρός,
1560
δίδωσι δʼ οἷς ἔδωκεν, οὐ φύσασί σε,
ἀλλʼ ὡς νομίζῃ ʼς οἶκον εὐγενέστατον.
ἐπεὶ δʼ ἀνεῴχθη πρᾶγμα μηνυθὲν τόδε,
θανεῖν σε δείσας μητρὸς ἐκ βουλευμάτων
καὶ τήνδε πρὸς σοῦ, μηχαναῖς ἐρρύσατο.
1565
ἔμελλε δʼ αὐτὰ διασιωπήσας ἄναξ
ἐν ταῖς Ἀθήναις γνωριεῖν ταύτην τε σήν,
σέ θʼ ὡς πέφυκας τῆσδε καὶ Φοίβου πατρός.
ἀλλʼ ὡς περαίνω πρᾶγμα, καὶ χρησμοὺς θεοῦ,
ἐφʼ οἷσιν ἔζευξʼ ἅρματʼ, εἰσακούσατον.
1570
λαβοῦσα τόνδε παῖδα Κεκροπίαν χθόνα
χώρει, Κρέουσα, κἀς θρόνους τυραννικοὺς
ἵδρυσον. ἐκ γὰρ τῶν Ἐρεχθέως γεγὼς
δίκαιος ἄρχειν τῆς γʼ ἐμῆς ὅδε χθονός,
ἔσται τʼ ἀνʼ Ἑλλάδʼ εὐκλεής. οἱ τοῦδε γὰρ
1575
