Stasimon 4
[Episode]
τὰ τοῦ θεοῦ μὲν χρηστά, τοῦ δὲ δαίμονος
Ἴων
βαρέα· χρόνον γὰρ ὅν με χρῆν ἐν ἀγκάλαις
1375
μητρὸς τρυφῆσαι καί τι τερφθῆναι βίου,
ἀπεστερήθην φιλτάτης μητρὸς τροφῆς.
τλήμων δὲ χἡ τεκοῦσά μʼ· ὡς ταὐτὸν πάθος
πέπονθε, παιδὸς ἀπολέσασα χαρμονάς.
καὶ νῦν λαβὼν τήνδʼ ἀντίπηγʼ οἴσω θεῷ
1380
ἀνάθημʼ, ἵνʼ εὕρω μηδὲν ὧν οὐ βούλομαι.
εἰ γάρ με δούλη τυγχάνει τεκοῦσά τις,
εὑρεῖν κάκιον μητέρʼ ἢ σιγῶντʼ ἐᾶν.
ὦ Φοῖβε, ναοῖς ἀνατίθημι τήνδε σοῖς
καίτοι τί πάσχω; τοῦ θεοῦ προθυμίᾳ
1385
πολεμῶ, τὰ μητρὸς σύμβολʼ ὃς σέσωκέ μοι.
ἀνοικτέον τάδʼ ἐστὶ καὶ τολμητέον·
τὰ γὰρ πεπρωμένʼ οὐχ ὑπερβαίην ποτʼ ἄν.
ὦ στέμμαθʼ ἱερά, τί ποτέ μοι κεκεύθατε,
καὶ σύνδεθʼ, οἷσι τἄμʼ ἐφρουρήθη φίλα;
1390
ἰδοὺ περίπτυγμʼ ἀντίπηγος εὐκύκλου
ὡς οὐ γεγήρακʼ ἔκ τινος θεηλάτου,
εὐρώς τʼ ἄπεστι πλεγμάτων· ὁ δʼ ἐν μέσῳ
χρόνος πολὺς δὴ τοῖσδε θησαυρίσμασιν.
Κρέουσα
τί δῆτα φάσμα τῶν ἀνελπίστων ὁρῶ;
1395
Ἴων
σίγα σύ· πολλὰ καὶ πάροιθεν οἶσθά μοι
Κρέουσα
οὐκ ἐν σιωπῇ τἀμά· μή με νουθέτει.
ὁρῶ γὰρ ἄγγος οὗ ʼξέθηκʼ ἐγώ ποτε
σέ γʼ, ὦ τέκνον μοι, βρέφος ἔτʼ ὄντα νήπιον,
Κέκροπος ἐς ἄντρα καὶ Μακρὰς πετρηρεφεῖς.
1400
λείψω δὲ βωμὸν τόνδε, κεἰ θανεῖν με χρή.
Ἴων
λάζυσθε τήνδε· θεομανὴς γὰρ ἥλατο
βωμοῦ λιποῦσα ξόανα· δεῖτε δʼ ὠλένας.
