Epeisodion 2
[Episode]
Πυθίαν δʼ ἦλθες πέτραν πρίν;
550
Ξοῦθος
ἐς φανάς γε Βακχίου.
550
Ἴων
προξένων δʼ ἔν του κατέσχες;
Ξοῦθος
ὅς με Δελφίσιν κόραις
Ἴων
ἐθιάσευσʼ, ἢ πῶς τάδʼ αὐδᾷς;
Ξοῦθος
Μαινάσιν γε Βακχίου.
Ἴων
ἔμφρονʼ ἢ κάτοινον ὄντα;
Ξοῦθος
Βακχίου πρὸς ἡδοναῖς.
Ἴων
τοῦτʼ ἐκεῖνʼ ἵνʼ ἐσπάρημεν.
Ξοῦθος
ὁ πότμος ἐξηῦρεν, τέκνον.
Ἴων
πῶς δʼ ἀφικόμεσθα ναούς;
555
Ξοῦθος
ἔκβολον κόρης ἴσως.
555
Ἴων
ἐκπεφεύγαμεν τὸ δοῦλον.
Ξοῦθος
πατέρα νυν δέχου, τέκνον.
Ἴων
τῷ θεῷ γοῦν οὐκ ἀπιστεῖν εἰκός.
Ἴων
καὶ τί βουλόμεσθά γʼ ἄλλο —
Ξοῦθος
νῦν ὁρᾷς ἃ χρή σʼ ὁρᾶν.
Ἴων
ἢ Διὸς παιδὸς γενέσθαι παῖς;
Ξοῦθος
ὃ σοί γε γίγνεται.
Ἴων
ἦ θίγω δῆθʼ οἵ μʼ ἔφυσαν;
560
Ξοῦθος
πιθόμενός γε τῷ θεῷ.
560
Ξοῦθος
φίλον γε φθέγμʼ ἐδεξάμην τόδε.
Ἴων
ἡμέρα θʼ ἡ νῦν παροῦσα.
Ξοῦθος
μακάριόν γʼ ἔθηκέ με.
Ἴων
ὦ φίλη μῆτερ, πότʼ ἆρα καὶ σὸν ὄψομαι δέμας;
νῦν ποθῶ σε μᾶλλον ἢ πρίν, ἥτις εἶ ποτʼ, εἰσιδεῖν.
ἀλλʼ ἴσως τέθνηκας, ἡμεῖς δʼ οὐδὲν ἂν δυναίμεθα.
565
Χορός
κοιναὶ μὲν ἡμῖν δωμάτων εὐπραξίαι·
