Stasimon 4
[Episode]
ἄρασσʼ ἄρασσε κρᾶτα
1235
Χορός
πιτύλους διδοῦσα χειρός,
Ἑκάβη
ὦ φίλταται γυναῖκες
Χορός
Ἑκάβη, σὰς ἔνεπε· τίνα θροεῖς αὐδάν;
Ἑκάβη
οὐκ ἦν ἄρʼ ἐν θεοῖσι πλὴν οὑμοὶ πόνοι
1240
Τροία τε πόλεων ἔκκριτον μισουμένη,
μάτην δʼ ἐβουθυτοῦμεν. εἰ δὲ μὴ θεὸς
ἔστρεψε τἄνω περιβαλὼν κάτω χθονός,
ἀφανεῖς ἂν ὄντες οὐκ ἂν ὑμνήθημεν ἂν
μούσαις ἀοιδὰς δόντες ὑστέρων βροτῶν.
1245
χωρεῖτε, θάπτετʼ ἀθλίῳ τύμβῳ νεκρόν·
ἔχει γὰρ οἷα δεῖ γε νερτέρων στέφη.
δοκῶ δὲ τοῖς θανοῦσι διαφέρειν βραχύ,
εἰ πλουσίων τις τεύξεται κτερισμάτων·
κενὸν δὲ γαύρωμʼ ἐστὶ τῶν ζώντων τόδε.
1250
μελέα μήτηρ, ἣ τὰς μεγάλας
ἐλπίδας ἐν σοὶ κατέκναψε βίου.
μέγα δʼ ὀλβισθεὶς ὡς ἐκ πατέρων
δεινῷ θανάτῳ διόλωλας.
1255
τίνας Ἰλιάσιν ταῖσδʼ ἐν κορυφαῖς
λεύσσω φλογέας δαλοῖσι χέρας
διερέσσοντας; μέλλει Τροίᾳ
καινόν τι κακὸν προσέσεσθαι.
Ταλθύβιος
αὐδῶ λοχαγοῖς, οἳ τέταχθʼ ἐμπιμπράναι
1260
Πριάμου τόδʼ ἄστυ, μηκέτʼ ἀργοῦσαν φλόγα
ἐν χειρὶ σῴζειν, ἀλλὰ πῦρ ἐνιέναι,
