Stasimon 2
[Episode 3]
κἂν δρᾷς τάδʼ, ἐς τὸ κοινὸν εὐφρανεῖς φίλους
Ἑκάβη
καὶ παῖδα τόνδε παιδὸς ἐκθρέψειας ἂν
Τροίᾳ μέγιστον ὠφέλημʼ, ἵνʼ — εἴ ποτε —
ἐκ σοῦ γενόμενοι παῖδες Ἴλιον πάλιν
κατοικίσειαν, καὶ πόλις γένοιτʼ ἔτι.
705
ἀλλʼ ἐκ λόγου γὰρ ἄλλος ἐκβαίνει λόγος,
τίνʼ αὖ δέδορκα τόνδʼ Ἀχαιϊκὸν λάτριν
στείχοντα καινῶν ἄγγελον βουλευμάτων;
Ταλθύβιος
Φρυγῶν ἀρίστου πρίν ποθʼ Ἕκτορος δάμαρ,
μή με στυγήσῃς· οὐχ ἑκὼν γὰρ ἀγγελῶ.
710
Δαναῶν δὲ κοινὰ Πελοπιδῶν τʼ ἀγγέλματα
Ἀνδρομάχη
τί δʼ ἔστιν; ὥς μοι φροιμίων ἄρχῃ κακῶν.
Ταλθύβιος
ἔδοξε τόνδε παῖδα πῶς εἴπω λόγον;
Ἀνδρομάχη
μῶν οὐ τὸν αὐτὸν δεσπότην ἡμῖν ἔχειν;
Ταλθύβιος
οὐδεὶς Ἀχαιῶν τοῦδε δεσπόσει ποτέ.
715
Ἀνδρομάχη
ἀλλʼ ἐνθάδʼ αὐτοῦ λείψανον Φρυγῶν λιπεῖν;
Ταλθύβιος
οὐκ οἶδʼ ὅπως σοι ῥᾳδίως εἴπω κακά.
Ἀνδρομάχη
ἐπῄνεσʼ αἰδῶ, πλὴν ἐὰν λέγῃς καλά.
Ταλθύβιος
κτενοῦσι σὸν παῖδʼ, ὡς πύθῃ κακὸν μέγα.
Ἀνδρομάχη
οἴμοι, γάμων τόδʼ ὡς κλύω μεῖζον κακόν.
720
Ταλθύβιος
νικᾷ δʼ Ὀδυσσεὺς ἐν Πανέλλησιν λέγων
Ἀνδρομάχη
αἰαῖ μάλʼ· οὐ γὰρ μέτρια πάσχομεν κακά.
Ταλθύβιος
λέξας ἀρίστου παῖδα μὴ τρέφειν πατρὸς
Ἀνδρομάχη
τοιαῦτα νικήσειε τῶν αὑτοῦ πέρι.
Ταλθύβιος
ῥῖψαι δὲ πύργων δεῖν σφε Τρωικῶν ἄπο.
725
ἀλλʼ ὣς γενέσθω, καὶ σοφωτέρα φανῇ·
μήτʼ ἀντέχου τοῦδʼ, εὐγενῶς δʼ ἄλγει κακοῖς,
μήτε σθένουσα μηδὲν ἰσχύειν δόκει.
ἔχεις γὰρ ἀλκὴν οὐδαμῇ. σκοπεῖν δὲ χρή·
πόλις τʼ ὄλωλε καὶ πόσις, κρατῇ δὲ σύ,
730
