Epeisodion 2
Ἐτεοκλῆς
ὡς οὐ καθέξω τειχέων ἔσω στρατόν.
720
Κρέων
καὶ μὴν τὸ νικᾶν ἐστι πᾶν εὐβουλία.
Ἐτεοκλῆς
βούλῃ τράπωμαι δῆθʼ ὁδοὺς ἄλλας τινάς;
Κρέων
πάσας γε, πρὶν κίνδυνον εἰς ἅπαξ μολεῖν.
Ἐτεοκλῆς
εἰ νυκτὸς αὐτοῖς προσβάλοιμεν ἐκ λόχου;
Κρέων
εἴπερ σφαλείς γε δεῦρο σωθήσῃ πάλιν.
725
Ἐτεοκλῆς
ἴσον φέρει νύξ, τοῖς δὲ τολμῶσιν πλέον.
Κρέων
ἐνδυστυχῆσαι δεινὸν εὐφρόνης κνέφας.
Ἐτεοκλῆς
ἀλλʼ ἀμφὶ δεῖπνον οὖσι προσβάλω δόρυ;
Κρέων
ἔκπληξις ἂν γένοιτο· νικῆσαι δὲ δεῖ.
Ἐτεοκλῆς
βαθύς γέ τοι Διρκαῖος ἀναχωρεῖν πόρος.
730
Κρέων
ἅπαν κάκιον τοῦ φυλάσσεσθαι καλῶς.
Ἐτεοκλῆς
τί δʼ, εἰ καθιππεύσαιμεν Ἀργείων στρατόν;
Κρέων
κἀκεῖ πέφρακται λαὸς ἅρμασιν πέριξ.
Ἐτεοκλῆς
τί δῆτα δράσω; πολεμίοισι δῶ πόλιν;
Κρέων
μὴ δῆτα· βουλεύου δʼ, ἐπείπερ εἶ σοφός.
735
Ἐτεοκλῆς
τίς οὖν πρόνοια γίγνεται σοφωτέρα;
Κρέων
ἕπτʼ ἄνδρας αὐτοῖς φασιν, ὡς ἤκουσʼ ἐγώ —
Ἐτεοκλῆς
τί προστετάχθαι δρᾶν; τὸ γὰρ σθένος βραχύ.
Κρέων
λόχων ἀνάσσειν ἑπτὰ προσκεῖσθαι πύλαις.
Ἐτεοκλῆς
τί δῆτα δρῶμεν; ἀπορίαν γὰρ οὐ μενῶ.
740
Κρέων
ἕπτʼ ἄνδρας αὐτοῖς καὶ σὺ πρὸς πύλαις ἑλοῦ.
Ἐτεοκλῆς
λόχων ἀνάσσειν ἢ μονοστόλου δορός;
Κρέων
λόχων, προκρίνας οἵπερ ἀλκιμώτατοι.
Ἐτεοκλῆς
ξυνῆκʼ· ἀμύνειν τειχέων προσαμβάσεις.
Κρέων
καὶ ξυστρατήγους γʼ· εἷς δʼ ἀνὴρ οὐ πάνθʼ ὁρᾷ.
745
Ἐτεοκλῆς
θάρσει προκρίνας ἢ φρενῶν εὐβουλίᾳ;
Κρέων
ἀμφότερον· ἀπολειφθὲν γὰρ οὐδὲν θάτερον.
Ἐτεοκλῆς
ἔσται τάδʼ· ἐλθὼν ἑπτάπυργον ἐς πόλιν
τάξω λοχαγοὺς πρὸς πύλαισιν, ὡς λέγεις,
