Epeisodion 4
Ἄγγελος
μαργῶντʼ ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἱέναι δόρυ.
παρεξιόντες δʼ ἄλλος ἄλλοθεν φίλων
λόγοις ἐθάρσυνόν τε κἀξηύδων τάδε·
Πολύνεικες, ἐν σοὶ Ζηνὸς ὀρθῶσαι βρέτας
1250
τρόπαιον Ἄργει τʼ εὐκλεᾶ δοῦναι λόγον·
Ἐτεοκλέα δʼ αὖ· νῦν πόλεως ὑπερμαχεῖς,
νῦν καλλίνικος γενόμενος σκήπτρων κρατεῖς.
τάδʼ ἠγόρευον παρακαλοῦντες ἐς μάχην.
μάντεις δὲ μῆλʼ ἔσφαζον, ἐμπύρους τʼ ἀκμὰς
1255
ῥήξεις τʼ ἐνώμων ὑγρότητʼ ἐναντίαν
ἄκραν τε λαμπάδʼ, ἣ δυοῖν ὅρους ἔχει,
νίκης τε σῆμα καὶ τὸ τῶν ἡσσωμένων.
ἀλλʼ, εἴ τινʼ ἀλκὴν ἢ σοφοὺς ἔχεις λόγους
ἢ φίλτρʼ ἐπῳδῶν, στεῖχʼ, ἐρήτυσον τέκνα
1260
δεινῆς ἁμίλλης· ὡς ὁ κίνδυνος μέγας·
κἄπαθλα δεινὰ δάκρυά σοι γενήσεται
δισσοῖν στερείσῃ τῇδʼ ἐν ἡμέρᾳ τέκνοιν.
Ἰοκάστη
ὦ τέκνον ἔξελθʼ Ἀντιγόνη δόμων πάρος·
οὐκ ἐν χορείαις οὐδὲ παρθενεύμασι
1265
νῦν σοι προχωρεῖ δαιμόνων κατάστασις,
ἀλλʼ ἄνδρʼ ἀρίστω καὶ κασιγνήτω σέθεν
ἐς θάνατον ἐκνεύοντε κωλῦσαί σε δεῖ
ξὺν μητρὶ τῇ σῇ μὴ πρὸς ἀλλήλοιν θανεῖν.
Ἀντιγόνη
τίνʼ, ὦ τεκοῦσα μῆτερ, ἔκπληξιν νέαν
1270
φίλοις ἀυτεῖς τῶνδε δωμάτων πάρος;
Ἰοκάστη
ὦ θύγατερ, ἔρρει σῶν κασιγνήτων βίος.
Ἰοκάστη
αἰχμὴν ἐς μίαν καθέστατον.
Ἀντιγόνη
οἲ ʼγώ, τί λέξεις, μῆτερ;
Ἰοκάστη
οὐ φίλʼ, ἀλλʼ ἕπου.
