Epeisodion 3
Ἄγγελος
ἀστῶν δὲ δή τινʼ ἠρόμην ἄθροισμʼ ἰδών·
Τί καινὸν Ἄργει; μῶν τι πολεμίων πάρα
875
ἄγγελμʼ ἀνεπτέρωκε Δαναϊδῶν πόλιν;
ὃ δʼ εἶπʼ· Ὀρέστην κεῖνον οὐχ ὁρᾷς πέλας
στείχοντʼ, ἀγῶνα θανάσιμον δραμούμενον;
ὁρῶ δʼ ἄελπτον φάσμʼ, ὃ μήποτʼ ὤφελον,
Πυλάδην τε καὶ σὸν σύγγονον στείχονθʼ ὁμοῦ,
880
τὸν μὲν κατηφῆ καὶ παρειμένον νόσῳ,
τὸν δʼ ὥστʼ ἀδελφὸν ἴσα φίλῳ λυπούμενον,
νόσημα κηδεύοντα παιδαγωγίᾳ.
ἐπεὶ δὲ πλήρης ἐγένετʼ Ἀργείων ὄχλος,
κῆρυξ ἀναστὰς εἶπε· Τίς χρῄζει λέγειν,
885
πότερον Ὀρέστην κατθανεῖν ἢ μὴ χρεών,
μητροκτονοῦντα; κἀπὶ τῷδʼ ἀνίσταται
Ταλθύβιος, ὃς σῷ πατρὶ συνεπόρθει Φρύγας.
ἔλεξε δʼ, ὑπὸ τοῖς δυναμένοισιν ὢν ἀεί,
διχόμυθα, πατέρα μὲν σὸν ἐκπαγλούμενος,
890
σὸν δʼ οὐκ ἐπαινῶν σύγγονον, καλοὺς κακοὺς
λόγους ἑλίσσων, ὅτι καθισταίη νόμους
ἐς τοὺς τεκόντας οὐ καλούς· τὸ δʼ ὄμμʼ ἀεὶ
φαιδρωπὸν ἐδίδου τοῖσιν Αἰγίσθου φίλοις.
τὸ γὰρ γένος τοιοῦτον· ἐπὶ τὸν εὐτυχῆ
895
πηδῶσʼ ἀεὶ κήρυκες· ὅδε δʼ αὐτοῖς φίλος,
ὃς ἂν δύνηται πόλεος ἔν τʼ ἀρχαῖσιν ᾖ.
ἐπὶ τῷδε δʼ ἠγόρευε Διομήδης ἄναξ.
οὗτος κτανεῖν μὲν οὔτε σὲ οὔτε σύγγονον
εἴα, φυγῇ δὲ ζημιοῦντας εὐσεβεῖν.
900
ἐπερρόθησαν δʼ οἳ μὲν ὡς καλῶς λέγοι,
οἳ δʼ οὐκ ἐπῄνουν. κἀπὶ τῷδʼ ἀνίσταται
ἀνήρ τις ἀθυρόγλωσσος, ἰσχύων θράσει,
