Eksodos
Κάδμος
ἀλγήσετʼ ἄλγος δεινόν· εἰ δὲ διὰ τέλους
1260
ἐν τῷδʼ ἀεὶ μενεῖτʼ ἐν ᾧ καθέστατε,
οὐκ εὐτυχοῦσαι δόξετʼ οὐχὶ δυστυχεῖν.
Ἀγαύη
τί δʼ οὐ καλῶς τῶνδʼ ἢ τί λυπηρῶς ἔχει;
Κάδμος
πρῶτον μὲν ἐς τόνδʼ αἰθέρʼ ὄμμα σὸν μέθες.
Ἀγαύη
ἰδού· τί μοι τόνδʼ ἐξυπεῖπας εἰσορᾶν;
1265
Κάδμος
ἔθʼ αὑτὸς ἤ σοι μεταβολὰς ἔχειν δοκεῖ;
Ἀγαύη
λαμπρότερος ἢ πρὶν καὶ διειπετέστερος.
Κάδμος
τὸ δὲ πτοηθὲν τόδʼ ἔτι σῇ ψυχῇ πάρα;
Ἀγαύη
οὐκ οἶδα τοὔπος τοῦτο. γίγνομαι δέ πως
ἔννους, μετασταθεῖσα τῶν πάρος φρενῶν.
1270
Κάδμος
κλύοις ἂν οὖν τι κἀποκρίναιʼ ἂν σαφῶς;
Ἀγαύη
ὡς ἐκλέλησμαί γʼ ἃ πάρος εἴπομεν, πάτερ.
Κάδμος
ἐς ποῖον ἦλθες οἶκον ὑμεναίων μέτα;
Ἀγαύη
Σπαρτῷ μʼ ἔδωκας, ὡς λέγουσʼ, Ἐχίονι.
Κάδμος
τίς οὖν ἐν οἴκοις παῖς ἐγένετο σῷ πόσει;
1275
Ἀγαύη
Πενθεύς, ἐμῇ τε καὶ πατρὸς κοινωνίᾳ.
Κάδμος
τίνος πρόσωπον δῆτʼ ἐν ἀγκάλαις ἔχεις;
Ἀγαύη
λέοντος, ὥς γʼ ἔφασκον αἱ θηρώμεναι.
Κάδμος
σκέψαι νυν ὀρθῶς· βραχὺς ὁ μόχθος εἰσιδεῖν.
Ἀγαύη
ἔα, τί λεύσσω; τί φέρομαι τόδʼ ἐν χεροῖν;
1280
Κάδμος
ἄθρησον αὐτὸ καὶ σαφέστερον μάθε.
Ἀγαύη
ὁρῶ μέγιστον ἄλγος ἡ τάλαινʼ ἐγώ.
Κάδμος
μῶν σοι λέοντι φαίνεται προσεικέναι;
Ἀγαύη
οὔκ, ἀλλὰ Πενθέως ἡ τάλαινʼ ἔχω κάρα.
Κάδμος
ᾠμωγμένον γε πρόσθεν ἢ σὲ γνωρίσαι.
1285
Ἀγαύη
τίς ἔκτανέν νιν;—πῶς ἐμὰς ἦλθεν χέρας;
Κάδμος
δύστηνʼ ἀλήθειʼ, ὡς ἐν οὐ καιρῷ πάρει.
Ἀγαύη
λέγʼ, ὡς τὸ μέλλον καρδία πήδημʼ ἔχει.
Κάδμος
σύ νιν κατέκτας καὶ κασίγνηται σέθεν.
