Eksodos
Ἡρακλῆς
ἀλλʼ ἀστένακτος αἰὲν εἱπόμην κακοῖς.
νῦν δʼ ἐκ τοιούτου θῆλυς ηὕρημαι τάλας.
1075
καὶ νῦν προσελθὼν στῆθι πλησίον πατρός,
σκέψαι θʼ ὁποίας ταῦτα συμφορᾶς ὕπο
πέπονθα· δείξω γὰρ τάδʼ ἐκ καλυμμάτων.
ἰδού, θεᾶσθε πάντες ἄθλιον δέμας,
ὁρᾶτε τὸν δύστηνον, ὡς οἰκτρῶς ἔχω.
1080
ἔθαλψεν ἄτης σπασμὸς ἀρτίως ὅδʼ αὖ,
διῇξε πλευρῶν, οὐδʼ ἀγύμναστόν μʼ ἐᾶν
ἔοικεν ἡ τάλαινα διάβορος νόσος.
ὦναξ Ἀίδη, δέξαι μʼ,
1085
ἔνσεισον, ὦναξ, ἐγκατάσκηψον βέλος,
πάτερ, κεραυνοῦ· δαίνυται γὰρ αὖ πάλιν,
ἤνθηκεν, ἐξωρμήκεν. ὦ χέρες χέρες,
ὦ νῶτα καὶ στέρνʼ, ὦ φίλοι βραχίονες,
1090
ὑμεῖς δὲ κεῖνοι δὴ καθέσταθʼ, οἵ ποτε
Νεμέας ἔνοικον, βουκόλων ἀλάστορα
λέοντʼ, ἄπλατον θρέμμα κἀπροσήγορον,
βίᾳ κατειργάσασθε, Λερναίαν θʼ ὕδραν,
διφυῆ τʼ ἄμικτον ἱπποβάμονα στρατὸν
1095
θηρῶν, ὑβριστὴν ἄνομον, ὑπέροχον βίαν,
Ἐρυμάνθιόν τε θῆρα, τόν θʼ ὑπὸ χθονὸς
Ἅιδου τρίκρανον σκύλακʼ, ἀπρόσμαχον τέρας,
δεινῆς Ἐχίδνης θρέμμα, τόν τε χρυσέων
δράκοντα μήλων φύλακʼ ἐπʼ ἐσχάτοις τόποις.
1100
ἄλλων τε μόχθων μυρίων ἐγευσάμην,
κοὐδεὶς τροπαῖʼ ἔστησε τῶν ἐμῶν χερῶν.
νῦν δʼ ὧδʼ ἄναρθρος καὶ κατερρακωμένος
