Epeisodion 5
Τειρεσίας
τοῦ δυσμόρου πεπτῶτος Οἰδίπου γόνου.
κᾆτʼ οὐ δέχονται θυστάδας λιτὰς ἔτι
θεοὶ παρʼ ἡμῶν οὐδὲ μηρίων φλόγα,
1020
οὐδʼ ὄρνις εὐσήμους ἀπορροιβδεῖ βοάς
ἀνδροφθόρου βεβρῶτες αἵματος λίπος.
ταῦτʼ οὖν, τέκνον, φρόνησον. ἀνθρώποισι γὰρ
τοῖς πᾶσι κοινόν ἐστι τοὐξαμαρτάνειν·
ἐπεὶ δʼ ἁμάρτῃ, κεῖνος οὐκέτʼ ἔστʼ ἀνὴρ
1025
ἄβουλος οὐδʼ ἄνολβος, ὅστις ἐς κακὸν
πεσὼν ἀκῆται μηδʼ ἀκίνητος πέλῃ.
αὐθαδία τοι σκαιότητʼ ὀφλισκάνει.
ἀλλʼ εἶκε τῷ θανόντι μηδʼ ὀλωλότα
κέντει· τίς ἀλκὴ τὸν θανόντʼ ἐπικτανεῖν;
1030
εὖ σοι φρονήσας εὖ λέγω. τὸ μανθάνειν δʼ
ἥδιστον εὖ λέγοντος, εἰ κέρδος λέγοι.
Κρέων
ὦ πρέσβυ, πάντες ὥστε τοξόται σκοποῦ
τοξεύετʼ ἀνδρὸς τοῦδε, κοὐδὲ μαντικῆς
ἄπρακτος ὑμῖν εἰμι· τῶν δʼ ὑπαὶ γένους
1035
ἐξημπόλημαι κἀμπεφόρτισμαι πάλαι.
κερδαίνετʼ, ἐμπολᾶτε τἀπὸ Σάρδεων
ἤλεκτρον, εἰ βούλεσθε, καὶ τὸν Ἰνδικὸν
χρυσόν· τάφῳ δʼ ἐκεῖνον οὐχὶ κρύψετε,
οὐδʼ εἰ θέλουσʼ οἱ Ζηνὸς αἰετοὶ βορὰν
1040
φέρειν νιν ἁρπάζοντες ἐς Διὸς θρόνους,
οὐδʼ ὣς μίασμα τοῦτο μὴ τρέσας ἐγὼ
θάπτειν παρήσω κεῖνον· εὖ γὰρ οἶδʼ ὅτι
θεοὺς μιαίνειν οὔτις ἀνθρώπων σθένει.
πίπτουσι δʼ, ὦ γεραιὲ Τειρεσία, βροτῶν
1045
χοἰ πολλὰ δεινοὶ πτώματʼ αἴσχρʼ, ὅταν λόγους
αἰσχροὺς καλῶς λέγωσι τοῦ κέρδους χάριν.
