Epeisodion 6
Τεῦκρος
ἀλλʼ ὧνπερ ἄρχεις ἄρχε καὶ τὰ σέμνʼ ἔπη
κόλαζʼ ἐκείνους· τόνδε δʼ, εἴτε μὴ σὺ φὴς
εἴθʼ ἅτερος στρατηγός, εἰς ταφὰς ἐγὼ
θήσω δικαίως, οὐ τὸ σὸν δείσας στόμα.
1110
οὐ γάρ τι τῆς σῆς εἵνεκʼ ἐστρατεύσατο
γυναικός, ὥσπερ οἱ πόνου πολλοῦ πλέῳ,
ἀλλʼ εἵνεχʼ ὅρκων οἷσιν ἦν ἐνώμοτος,
σοῦ δʼ οὐδέν· οὐ γὰρ ἠξίου τοὺς μηδένας.
πρὸς ταῦτα πλείους δεῦρο κήρυκας λαβὼν
1115
καὶ τὸν στρατηγὸν ἧκε, τοῦ δὲ σοῦ ψόφου
οὐκ ἂν στραφείην, ἕως ἂν ᾖς οἷός περ εἶ.
Χορός
οὐδʼ αὖ τοιαύτην γλῶσσαν ἐν κακοῖς φιλῶ·
τὰ σκληρὰ γάρ τοι, κἂν ὑπέρδικʼ ᾖ, δάκνει.
Μενέλαος
ὁ τοξότης ἔοικεν οὐ σμικρὸν φρονεῖν.
1120
Τεῦκρος
οὐ γὰρ βάναυσον τὴν τέχνην ἐκτησάμην.
Μενέλαος
μέγʼ ἄν τι κομπάσειας, ἀσπίδʼ εἰ λάβοις.
Τεῦκρος
κἂν ψιλὸς ἀρκέσαιμι σοί γʼ ὡπλισμένῳ.
Μενέλαος
ἡ γλῶσσά σου τὸν θυμὸν ὡς δεινὸν τρέφει.
Τεῦκρος
ξὺν τῷ δικαίῳ γὰρ μέγʼ ἔξεστιν φρονεῖν.
1125
Μενέλαος
δίκαια γὰρ τόνδʼ εὐτυχεῖν κτείναντά με;
Τεῦκρος
κτείναντα; δεινόν γʼ εἶπας, εἰ καὶ ζῇς θανών.
Μενέλαος
θεὸς γὰρ ἐκσῴζει με, τῷδε δʼ οἴχομαι.
Τεῦκρος
μή νυν ἀτίμα θεούς, θεοῖς σεσωσμένος.
Μενέλαος
ἐγὼ γὰρ ἂν ψέξαιμι δαιμόνων νόμους;
1130
Τεῦκρος
εἰ τοὺς θανόντας οὐκ ἐᾷς θάπτειν παρών.
Μενέλαος
τούς γʼ αὐτὸς αὑτοῦ πολεμίους. οὐ γὰρ καλόν.
Τεῦκρος
ἦ σοὶ γὰρ Αἴας πολέμιος προύστη ποτέ;
Μενέλαος
μισοῦντʼ ἐμίσει· καὶ σὺ τοῦτʼ ἠπίστασο.
Τεῦκρος
κλέπτης γὰρ αὐτοῦ ψηφοποιὸς ηὑρέθης.
1135
Μενέλαος
ἐν τοῖς δικασταῖς, κοὐκ ἐμοί, τόδʼ ἐσφάλη.
